చర్చ:మొదటి పేజీ

వ్యాసాల సందేహం

" తెలుగు వికిపుస్తకాలలో ప్రస్తుతం 27 వ్యాసములు ఉన్నాయి " అని మొదటి పేజీలో ఉంధి' . అయితే ఏయే వ్యాసములు ఉన్నాయో తెలియడం లేదు ...

ఈ పుటలలొ చదవడమ్ కష్టముగా ఉన్ది. ఇక్కడి తెలుగులొ వత్తులు పొల్లులని దయఛెసి మార్ఛన్డి. తలకట్టులతొ దీర్ఘాలను కలపడమ్ షుభ్రపరిస్తె బాగున్టున్ది.

ఇక్కడ నెను ఛుడాలనుకున్టున్న కొన్ని విషయాలు: => విష్ణు సహశ్ర నామమ్ => లలితా సహశ్ర నామమ్ => శ్లొకాలు => వెమన వన్టి పద్యాలు

2008-02-08T20:57:19‎ Miles~tewikibooks

Invite to WikiConference India 2011

Hi మొదటి పేజీ, The First WikiConference India is being organized in Mumbai and will take place on 18-20 November 2011. You can see our Official website, the Facebook event and our Scholarship form. But the activities start now with the 100 day long WikiOutreach. As you are part of WikiMedia India community we invite you to be there for conference and share your experience. Thank you for your contributions. We look forward to see you at Mumbai on 18-20 November 2011

Please forward to relevant folks in the community. If you want the bot to do the job please sign up at [1] --Naveenpf 05:40, 6 ఆగష్టు 2011 (UTC)

కొమర్రాజు లక్ష్మణరావు వికీమీడియా పురస్కారానికి ప్రతిపాదనలు ఆహ్వానిస్తున్నాం

తెలుగు వికీపీడియా రచ్చబండలో ఎంపిక మండలి అధ్యక్షుడు వైజాసత్య గారి సందేశం

తెవికీ సభ్యులందరికీ నమస్కారాలు. తెలుగు వికీపీడియా పది సంవత్సరాలు పూర్తిచేసుకుంటున్న సందర్భంగా తెలుగువికీపీడియా ప్రాజెక్టులలో గత పది సంవత్సరాలలో విశేష కృషి చేసి, తెలుగు వికీ ఈ స్థాయికి చేరటానికి దోహదం చేసిన మిత్రులందరినీ ఒక్కసారి మళ్లీ వారి సేవలకు గుర్తు చేసుకొని, వారికి తగిన విధంగా గుర్తింపు ఇచ్చే శుభ సందర్భం ఇది. ఈ పురస్కారాల ప్రకటన అధికారికంగా వెలువడక ముందే కొన్ని ప్రతిపాదనలు ప్రారంభించబడటం ఆహ్వానించదగ్గ విషయం. సభ్యులందరూ ఈ ప్రక్రియలో క్రియాశీలకంగా పాల్గొని, గుర్తింపుకు అర్హులైన అందరినీ ప్రతిపాదించి, వాళ్ళను గుర్తించేందుకు తగు సహాయం చేస్తారని ఆశిస్తున్నాను. ఈ పురస్కారాన్ని సాకారం చేయటానికి కృషి చేస్తున్న దశాబ్ది ఉత్సవాల కమిటీకి ధన్యవాదాలు. అలాగే ఈ పురస్కార ప్రతిపాదనకు చాలా సమయం వెచ్చించి రూపుదిద్దిన ఎంపిక సంఘం సభ్యులు అర్జున గారికి, సుజాత గారికి, రాధాకృష్ణ గారికి, రాజశేఖర్ గారికి ధన్యవాదాలు. మీ ప్రతిపాదనలు ఇక్కడ చేయగలరు. ప్రతిపాదనలు చేయటానికి గడువు సమయం 09 డిసెంబరు 2013 11:59 (UTC) (10డిసెంబరు 2013 05:29 ఉదయం భారత ప్రామాణిక కాలం). స్వీయపత్రిపాదనలు చేయటానికి వెనుకాడవద్దు. మీరు ప్రతిపాదితులైతే, మీ ప్రతిపాదనకు అదనపు సమాచారం చేర్చటానికి మొహమాటపడపద్దు. మన కృషి మనకంటే ఇంక ఎవరికి బాగా తెలుస్తుంది. అందరూ పాల్గొని ఈ కార్యక్రమాన్ని ఫలప్రదం చేస్తారని ఆశిస్తూ..

ఎంపిక సంఘం అధ్యక్షుడు - వైజాసత్య --వైజాసత్య (చర్చ) 16:15, 2 డిసెంబర్ 2013 (UTC)

---

Arjunaraoc (చర్చ) 10:51, 3 డిసెంబరు 2013 (UTC)

IMPORTANT: Admin activity review

Hello. A new policy regarding the removal of "advanced rights" (administrator, bureaucrat, etc) was recently adopted by global community consensus (your community received a notice about the discussion). According to this policy, the stewards are reviewing administrators' activity on smaller wikis. To the best of our knowledge, your wiki does not have a formal process for removing "advanced rights" from inactive accounts. This means that the stewards will take care of this according to the new admin activity review here.

We have determined that the following users meet the inactivity criteria (no edits and no log actions for more than 2 years):

1. వైఙాసత్య (administrator)

These users will receive a notification soon, asking them to start a community discussion if they want to retain some or all of their rights. If the users do not respond, then their advanced rights will be removed by the stewards.

However, if you as a community would like to create your own activity review process superseding the global one, want to make another decision about these inactive rights holders, or already have a policy that we missed, then please notify the stewards on Meta-Wiki so that we know not to proceed with the rights review on your wiki. Thanks, Rschen7754 03:04, 26 ఆగష్టు 2014 (UTC)

Global AbuseFilter

Hello,

AbuseFilter is a MediaWiki extension used to detect likely abusive behavior patterns, like pattern vandalism and spam. In 2013, Global AbuseFilters were enabled on a limited set of wikis including Meta-Wiki, MediaWiki.org, Wikispecies and (in early 2014) all the "small wikis". Recently, global abuse filters were enabled on "medium sized wikis" as well. These filters are currently managed by stewards on Meta-Wiki and have shown to be very effective in preventing mass spam attacks across Wikimedia projects. However, there is currently no policy on how the global AbuseFilters will be managed although there are proposals. There is an ongoing request for comment on policy governing the use of the global AbuseFilters. In the meantime, specific wikis can opt out of using the global AbuseFilter. These wikis can simply add a request to this list on Meta-Wiki. More details can be found on this page at Meta-Wiki. If you have any questions, feel free to ask on m:Talk:Global AbuseFilter.

Thanks,

PiRSquared17, Glaisher

— 17:36, 14 నవంబరు 2014 (UTC)

Compact Language Links enabled in this wiki today

Please help translate to your language

Screenshot of Compact Language Links interlanguage list

Compact Language Links has been available as a beta-feature on all Wikimedia wikis since 2014. With compact language links enabled, users are shown a much shorter list of languages on the interlanguage link section of an article (see image). Based on several factors, this shorter list of languages is expected to be more relevant for them and valuable for finding similar content in a language known to them. More information about compact language links can be found in the documentation.

From today onwards, compact language links has been enabled as the default listing of interlanguage links on this wiki. However, using the button at the bottom, you will be able to see a longer list of all the languages the article has been written in. The setting for this compact list can be changed by using the checkbox under User Preferences -> Appearance -> Languages

The compact language links feature has been tested extensively by the Wikimedia Language team, which developed it. However, in case there are any problems or other feedback please let us know on the project talk page. It is to be noted that on some wikis the presence of an existing older gadget that was used for a similar purpose may cause an interference for compact language list. We would like to bring this to the attention of the admins of this wiki. Full details are on this phabricator ticket (in English).

This message could only be written in English. We will really appreciate if this message can be translated for other users of this wiki. Thank you. On behalf of the Wikimedia Language team: --Runab WMF (చర్చ) 07:13, 24 జూన్ 2016 (UTC)

ప్రేరణ కథ

రామాపురం అనే చిన్న పల్లెటూరు. చుట్టూ పచ్చని పొలాలు, మధ్యలో ఒక చెరువు, చెరువు పక్కనే పెద్ద రావిచెట్టు. ఆ ఊరిలో అందరికీ తెలిసిన అబ్బాయి రవి. చదువులో తెలివైనవాడు, కానీ చాలా పేద కుటుంబం నుంచి వచ్చినవాడు. అతని తండ్రి చిన్నప్పుడే చనిపోయాడు. తల్లి లక్ష్మి వ్యవసాయ కూలీగా పనిచేస్తూ రవిని చదివిస్తోంది Chinnu26 (చర్చ) 09:57, 23 జనవరి 2026 (UTC)

ప్రేరణ కథ

ఊరిలో పెద్ద సమస్య – నీటి కొరత. చెరువు ఎండిపోతోంది. రైతులు అప్పుల్లో మునిగిపోతున్నారు. రవి ఈ సమస్యను గమనిస్తూ ఉండేవాడు. సైన్స్ పుస్తకాలలో చదివిన వాటిని ఆచరణలో పెట్టాలనుకున్నాడు. వర్షపు నీటిని నిల్వ చేసే పద్ధతులపై నోట్లు రాసుకున్నాడు. Chinnu26 (చర్చ) 09:57, 23 జనవరి 2026 (UTC)

ప్రేరణ కథ

ఇంటర్ పరీక్షల్లో రవి టాప్ చేశాడు. స్కాలర్‌షిప్ వచ్చి నగరానికి వెళ్లే అవకాశం వచ్చింది. కానీ తల్లి ఒంటరిగా ఎలా ఉంటుంది? ఊరిని వదిలి వెళ్లాలా? అనే సందేహం అతన్ని వెంటాడింది. లక్ష్మి మాత్రం, “నువ్వు చదువుకో రా… మా ఊరికి నువ్వే భవిష్యత్” అని ధైర్యం చెప్పింది. Chinnu26 (చర్చ) 09:58, 23 జనవరి 2026 (UTC)

ప్రేరణ కథ

నగరంలో కాలేజ్ జీవితం రవికి కష్టంగా మారింది. డబ్బు లేదు, స్నేహితులు లేరు. కానీ అతను వెనక్కి తగ్గలేదు. లైబ్రరీ, ల్యాబ్—అవి అతని ప్రపంచం. నీటి సంరక్షణపై ఒక చిన్న ప్రాజెక్ట్ చేశాడు. Chinnu26 (చర్చ) 09:59, 23 జనవరి 2026 (UTC)

ప్రేరణ కథ

ఆ ప్రాజెక్ట్ రాష్ట్ర స్థాయి పోటీలో ఎంపికైంది. రవికి మొదటి బహుమతి వచ్చింది. వార్త పత్రికల్లో అతని పేరు వచ్చింది. రామాపురం ఊరు మొత్తం గర్వంతో నిండిపోయింది. శివయ్య మాస్టారు కళ్లలో ఆనందకన్నీళ్లు. Chinnu26 (చర్చ) 09:59, 23 జనవరి 2026 (UTC)

ప్రేరణ కథ

డిగ్రీ పూర్తయ్యాక రవికి మంచి కంపెనీలో ఉద్యోగం వచ్చింది. కానీ అతను తిరిగి ఊరికి వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. “డబ్బు కంటే నా ఊరు ముఖ్యం” అనుకున్నాడు. Chinnu26 (చర్చ) 10:00, 23 జనవరి 2026 (UTC)

ప్రేరణ కథ

రవి తన ప్రాజెక్ట్‌ను ఊరిలో అమలు చేశాడు. చెరువు లోతు పెంచారు, వర్షపు నీరు నిల్వ చేసే కాలువలు కట్టారు. రెండేళ్లలో చెరువు నిండిపోయింది. పొలాలు పచ్చగా మారాయి. Chinnu26 (చర్చ) 10:02, 23 జనవరి 2026 (UTC)

తొలి ప్రేమ

తొలి చూపు అది వర్షం మెల్లగా కురుస్తున్న సాయంత్రం. విజయవాడ రైల్వే స్టేషన్‌లో జనాల హడావుడి, రైళ్ల శబ్దాల మధ్య అనిరుధ్ ఒంటరిగా నిలబడి ఉన్నాడు. చేతిలో కెమెరా, మనసులో తెలియని అలజడి. అప్పుడే పుస్తకం చేతిలో పట్టుకుని కావ్య ప్లాట్‌ఫామ్‌పైకి వచ్చింది. ఆమె నడకలో నిశ్శబ్దం, కళ్లలో లోతైన ఆలోచనలు. ఒక్క క్షణం వారి చూపులు కలిశాయి. ఆ క్షణం చిన్నదైనా, ఆ అనుభూతి మాత్రం చాలా లోతైనది. తెలియని ఆకర్షణ, వివరించలేని అనుబంధం ఇద్దరి మనసుల్లో మొదలైంది. పరిచయం రైలు ఆలస్యమవడంతో ఇద్దరూ అదే బెంచ్‌పై కూర్చోవాల్సి వచ్చింది. మొదట నిశ్శబ్దమే. తర్వాత అనిరుధ్ ఆమె పుస్తకం గురించి అడిగాడు. అదే మాటల మొదటి మెట్టు. కావ్య తనకు చదవడం అంటే ఇష్టమని, ఉపాధ్యాయిని కావాలనే తన కలను చెప్పింది. అనిరుధ్ ఫోటోగ్రఫీ తన ప్రాణమని, క్షణాలను బంధించడమే తన ఆనందమని చెప్పాడు. మాటలు సాగుతుండగా సమయం ఎలా గడిచిందో వారికి తెలియలేదు. స్నేహం ఆ రోజు తర్వాత వారు తరచూ కలుసుకునేవారు. కాఫీ షాపుల్లో గంటల తరబడి కూర్చుని మాట్లాడేవారు. చిన్న చిన్న నవ్వులు, ఒకరినొకరు అర్థం చేసుకునే ప్రయత్నాలు—ఇవన్నీ వారి స్నేహాన్ని బలపరిచాయి. కావ్యకు అనిరుధ్ దగ్గర భద్రత అనిపించేది. అనిరుధ్‌కు కావ్య దగ్గర ప్రశాంతత దొరికేది. స్నేహం ఎప్పుడో ప్రేమగా మారింది, కానీ వారికి అది తెలియలేదు. ప్రేమ ఒప్పుకోలు ఒక సాయంత్రం గోదావరి ఒడ్డున ఇద్దరూ నడుస్తున్నారు. సూర్యాస్తమయపు వెలుగులో నీరు బంగారంలా మెరిసింది. అనిరుధ్ మనసు ధైర్యం తెచ్చుకుని తన భావాలను చెప్పాడు. “కావ్య, నువ్వు లేకుండా నా రోజులు ఖాళీగా అనిపిస్తున్నాయి” అన్నాడు. కావ్య కళ్లలో కన్నీళ్లు తిరిగాయి. ఆమె నెమ్మదిగా నవ్వి, “నువ్వే నా ప్రపంచం” అంది. ఆ క్షణం వారి ప్రేమకు అర్థం దొరికింది. కలలు ప్రేమతో పాటు కలలు కూడా పెరిగాయి. భవిష్యత్తు గురించి మాట్లాడుకునేవారు. ఒక చిన్న ఇల్లు, పుస్తకాలతో నిండిన గది, గోడలపై అనిరుధ్ తీసిన ఫోటోలు—ఇవి వారి కలల ప్రపంచం. కానీ జీవితం అంత సులభం కాదు. అనిరుధ్‌కు విదేశాల్లో మంచి ఉద్యోగ అవకాశం వచ్చింది. ఆ వార్త ఆనందం కన్నా భయాన్ని ఎక్కువగా తెచ్చింది. దూరం దూరం మొదలైంది. రోజులు వీడియో కాల్స్‌లో, సందేశాల్లో గడిచాయి. కానీ మాటల వెనక ఒంటరితనం దాగుంది. కావ్య రోజురోజుకీ నిశ్శబ్దంగా మారింది. అనిరుధ్ guilt‌తో బాధపడేవాడు. ప్రేమ ఉన్నా, స్పర్శ లేదు. ఆ దూరం వారి మనసుల్లో చీలికలు తెచ్చింది. అపార్థం ఒక చిన్న మాట పెద్ద గొడవగా మారింది. అనుకోకుండా వచ్చిన అపార్థం ప్రేమను ప్రశ్నార్థకం చేసింది. “మన ప్రేమ బలహీనమైందేమో” అని కావ్య అనేసింది. ఆ మాట అనిరుధ్ హృదయాన్ని గాయపరిచింది. మాటలు తగ్గాయి. నిశ్శబ్దం పెరిగింది. ప్రేమ దూరమవుతున్నట్లనిపించింది. ఆత్మపరిశీలన కాలం గడిచింది. కావ్య తన విద్యార్థుల్లో అనిరుధ్ కలలను చూసింది. ప్రేమ అంటే వదిలేయడం కాదని ఆమెకు అర్థమైంది. అనిరుధ్ కూడా ఒంటరిగా తన తప్పులను ఆలోచించాడు. ప్రేమను కాపాడుకోవాలంటే తిరిగి రావాల్సిందేనని నిర్ణయించుకున్నాడు. పునర్మిళకం అదే స్టేషన్. అదే వర్షం. కానీ ఈసారి భావాలు భిన్నం. మాటలు అవసరం లేదు. కన్నీళ్లు, నవ్వులు అన్నీ కలిసి మాట్లాడాయి. ఒకరినొకరు చూసుకున్న క్షణంలోనే అన్ని అపార్థాలు కరిగిపోయాయి. ప్రేమ తిరిగి శ్వాస తీసుకుంది. శాశ్వతం ఈసారి దూరం లేదు. భయం లేదు. ప్రేమకు స్పష్టత ఉంది. ఇద్దరూ కలిసి కొత్త జీవితం మొదలుపెట్టారు. హృదయాల మధ్య ఉన్న దూరం పూర్తిగా తొలగిపోయింది. ప్రేమ అనేది చేరిక కాదు—ఎప్పటికీ విడిపోని అనుబంధం అని వారు తెలుసుకున్నారు. Samathaishwarya (చర్చ) 10:03, 23 జనవరి 2026 (UTC)

ప్రేరణ కథ

రైతుల జీవితం మారింది. అప్పులు తీరాయి. ఊరిలో పిల్లలు చదువుపై ఆసక్తి చూపించడం మొదలుపెట్టారు. రవి ఒక చిన్న లైబ్రరీ కూడా ఏర్పాటు చేశాడు. Chinnu26 (చర్చ) 10:03, 23 జనవరి 2026 (UTC)

ప్రేరణ కథ

ఒక సాయంత్రం రావిచెట్టు కింద ఊరి వాళ్లంతా చేరారు. “మన ఊరికి వెలుగు తెచ్చినవాడు రవి” అని పెద్దలు ఆశీర్వదించారు. రవి తల్లి వైపు చూసి చిరునవ్వు నవ్వాడు. ఆ చిరునవ్వులో కష్టానికి గెలుపు, ఆశకి భవిష్యత్ కనిపించింది. Chinnu26 (చర్చ) 10:04, 23 జనవరి 2026 (UTC)

చిన్న వెలుగు

ఒక చిన్న గ్రామంలో సీత అనే అమ్మాయి ఉండేది. ఆమె చాలా పేద కుటుంబానికి చెందినది. ఇంట్లో దీపం వెలిగించడానికి కూడా నూనె సరిపోని రోజులు ఎన్నో. అయినా సీత కళ్లలో కలల దీపం మాత్రం ఎప్పుడూ ఆరిపోలేదు. ప్రతి రోజు ఉదయం పాఠశాలకు వెళ్లే ముందు తల్లి చేతులు పట్టుకుని చెప్పేది —

“అమ్మా, నేనొక రోజు పెద్ద చదువు చదువుతాను. మన ఇల్లు వెలుగులతో నిండిపోతుంది.”

పాఠశాలలో సీత చాలా శ్రద్ధగా చదువేది. పుస్తకాలు పాతవైనా, ఆశలు కొత్తవిగా ఉండేవి. పరీక్షల్లో మొదటి స్థానంలో నిలిచేది. గురువులు ఆమెను ప్రేమతో “మన గ్రామపు దీపం” అని పిలిచేవారు. ఏళ్ల తర్వాత సీత డాక్టర్ అయ్యింది. తన గ్రామానికి తిరిగి వచ్చి ఒక చిన్న ఆసుపత్రిని ప్రారంభించింది. ఆ రోజు గ్రామమంతా వెలుగులతో నిండిపోయింది.

సీత తల్లి కళ్లలో కన్నీళ్లు మెరిసాయి. ఆ కన్నీళ్లు బాధవి కాదు… గర్వం, ఆనందం కలిసిన వెలుగు.

చిన్న దీపం అయినా, నమ్మకం ఉంటే ప్రపంచాన్నే వెలిగించగలదు. Samathaishwarya (చర్చ) 10:25, 23 జనవరి 2026 (UTC)

నాన్న ప్రెమ

ఏ కష్టం ఎదురొచ్చినా… కన్నీళ్లు ఎదిరించినా.. ఆనందం అనే ఉయ్యాలలో నను పెంచిన…

నాన్నకు ప్రేమతో… నాన్నకు ప్రేమతో… నాన్నకు ప్రేమతో… అంకితం నా ప్రతీ క్షణం… నే నే దారిలో వెళ్లినా… ఏ అడ్డు నన్నాపినా… నీ వెంట నేనున్నానని నను నడిపించిన… నాన్నకు ప్రేమతో… నాన్నకు ప్రేమతో… నాన్నకు ప్రేమతో… అంకితం నా ప్రతీ క్షణం…

ఏ తప్పు నే చేసినా.. తప్పటడుగులే వేసినా… ఓ చిన్ని చిరునవ్వుతోనె… నను మన్నించిన… నాన్నకు ప్రేమతో… నాన్నకు ప్రేమతో… నాన్నకు ప్రేమతో… అంకితం నా ప్రతీక్షణం… ఏ ఊసు నే చెప్పినా… ఏ పాట నే పాడినా… భలే ఉంది మళ్లీ పాడరా… అని మురిసిపోయిన… నాన్నకు ప్రేమతో… నాన్నకు ప్రేమతో… నాన్నకు ప్రేమతో… అంకితం నా ప్రతీక్షణం…

ఈ అందమైన రంగుల లోకానా… ఒకే జన్మలో వందల జన్మలకు ప్రేమందించిన… నాన్నకు ప్రేమతో… నాన్నకు ప్రేమతో… నాన్నకు ప్రేమతో… వందనం ఈ పాటతో… ఈ పాటతో… ఈ పాటతో… Buddi1811 (చర్చ) 10:25, 23 జనవరి 2026 (UTC)

స్నేహం

చిన్ననాటి పరిచయం అనగనగా ఒక పచ్చని గ్రామం. ఆ గ్రామంలోనే అర్జున్, కిరణ్ అనే ఇద్దరు అబ్బాయిలు పుట్టారు. ఒకే వీధిలో ఉండటం వల్ల చిన్నప్పటి నుంచే వాళ్ల పరిచయం. మట్టి బొమ్మలతో ఆడటం, చెరువులో ఈదడం, బడికి కలిసి వెళ్లడం — అన్నీ కలిసే చేసేవారు. అర్జున్ చాలా మౌనంగా ఉండేవాడు. కిరణ్ మాత్రం ఎప్పుడూ నవ్వుతూ, అందరితో మాట్లాడే వాడు. స్వభావాలు వేరు అయినా వారి మధ్య స్నేహం నెమ్మదిగా బలపడింది. Ammu29 (చర్చ) 10:26, 23 జనవరి 2026 (UTC)

స్నేహం

పాఠశాల రోజులు పాఠశాలలో అర్జున్ చదువులో ముందుండేవాడు. కిరణ్ చదువులో అంతగా కాకపోయినా, ఆటల్లో చురుకుగా ఉండేవాడు. పరీక్షల సమయంలో అర్జున్ కిరణ్‌కు చదువులో సహాయం చేసేవాడు. ఆటల సమయంలో కిరణ్ అర్జున్‌ను తన జట్టులో తీసుకునేవాడు. వాళ్లు ఒకరికి ఒకరు అండగా ఉండటం చూసి గురువులు కూడా ఆశ్చర్యపోయేవారు. Ammu29 (చర్చ) 10:27, 23 జనవరి 2026 (UTC)

అమ్మ

నవమాసాలు నీ గర్భ గుడిలో నన్ను మోసి, పురిటి నొప్పులను సైతం భరించి నాకు జీవంపోసి, చందమామను చూపి గోరుముద్దలు తినిపించి, కమ్మని జోల పాటతో నన్ను నిద్ర బుచ్చిన,

ఆ కమ్మని పలుకే అమ్మ, నాకిచ్చిందందమైన జన్మ...

చిలుక పలుకులను పలికించి, పలకను నా చేతికందించి, అక్షరాలను నా చేతదిద్దించి, నాకు బంగారు భవిష్యత్తును ప్రసాదించిన,

ఆ కమ్మని పలుకే అమ్మ, నాకిచ్చిందందమైన జన్మ... Buddi1811 (చర్చ) 10:28, 23 జనవరి 2026 (UTC)

స్నేహం

తొలి గొడవ ఒక రోజు చిన్న గొడవ జరిగింది. ఆటలో ఓడిపోయిన కిరణ్ కోపంగా అర్జున్‌తో మాట్లాడడం మానేశాడు. అర్జున్ బాధపడ్డాడు కానీ ఏమీ చెప్పలేదు. రెండు రోజులు మాట్లాడుకోలేదు. కానీ మూడో రోజు కిరణ్ వచ్చి, “రా అర్జున్, సారీ రా” అన్నాడు. అర్జున్ నవ్వుతూ, “స్నేహితుల మధ్య గొడవలు సహజమే కదా” అన్నాడు. అప్పుడే వాళ్లు తెలుసుకున్నారు — స్నేహం అంటే అహంకారం కాదు, అర్థం చేసుకోవడం. Ammu29 (చర్చ) 10:28, 23 జనవరి 2026 (UTC)

స్నేహం

కష్టకాలం కొన్ని సంవత్సరాల తర్వాత అర్జున్ తండ్రి అనారోగ్యంతో పడకపడ్డారు. ఇంట్లో పరిస్థితి కష్టంగా మారింది. అర్జున్ చదువు మానేయాలేమో అనుకున్నాడు. అది తెలుసుకున్న కిరణ్ తన స్నేహితుడి దగ్గరకు వచ్చి, “నీ చదువు ఆగకూడదు. నేను నీతో ఉన్నాను” అన్నాడు. చిన్న చిన్న పనులు చేసి ఇద్దరూ కలిసి అర్జున్ చదువును కొనసాగించారు. Ammu29 (చర్చ) 10:29, 23 జనవరి 2026 (UTC)

ప్రెమ

వర్ణమాల అక్షరాలతో వర్ణించ లేనిది ప్రేమ , హరివిల్లు రంగులతో చిత్రించ లేనిది ప్రేమ , ఎంత ధనం పోసినా కొనలేని ఇంధనం ప్రేమ , ఇంత విలువ అని లెక్క కట్టలేని ఆభరణం ప్రేమ !

యద స్పందనల శ్రావ్య శబ్ద తరంగం ప్రేమ , మది పొరల్లో నిక్షిప్తమైన ఊసుల భాండాగారం ప్రేమ , అధర మధురాలలో చిగురించే చిరు నవ్వుల పుష్పం ప్రేమ , కను రెప్పలలో బంధించ పడిన మనోహర దృశ్య కావ్యం ప్రేమ !! Buddi1811 (చర్చ) 10:29, 23 జనవరి 2026 (UTC)

స్నేహం

విడిపోయే దారి పదో తరగతి తర్వాత చదువుల కోసం ఇద్దరూ వేర్వేరు పట్టణాలకు వెళ్లాల్సి వచ్చింది. విడిపోతున్న రోజు ఇద్దరి కళ్లలో నీళ్లు. “ఎక్కడ ఉన్నా మన స్నేహం అలాగే ఉంటుంది” అని మాట ఇచ్చుకున్నారు. అక్షరాలూ, ఫోన్ కాల్స్‌తో స్నేహాన్ని బతికించుకున్నారు. Ammu29 (చర్చ) 10:29, 23 జనవరి 2026 (UTC)

స్నేహం

జీవిత పోరాటం కాలేజీ జీవితం సులువు కాదు. అర్జున్ ఎక్కువ కష్టపడి చదివాడు. కిరణ్ ఎన్నో ప్రయత్నాలు చేసి నిలబడ్డాడు. ఇద్దరికీ వైఫల్యాలు వచ్చాయి, నిరాశలు వచ్చాయి. అలాంటి సమయాల్లో ఒకరి మాటలు మరొకరికి ధైర్యం ఇచ్చేవి. Ammu29 (చర్చ) 10:30, 23 జనవరి 2026 (UTC)

చెప్పని మాట

రాము రోజూ అదే బస్ స్టాప్‌లో నిల్చుంటాడు. ఉదయం ఎనిమిది గంటలకు వచ్చే బస్సు కోసం కాదు… అక్కడే పూలు అమ్మే లతను చూడడానికి. లత నవ్వు చాలా సాదాసీదా. కానీ ఆ నవ్వులో ఏదో ఓ ప్రశాంతత ఉంటుంది. రాము రోజూ పూలు కొంటాడు, కానీ మాటలు మాత్రం రెండు మూడే.

“ఎన్ని?”
“పది రూపాయలు.”

ఒక రోజు రాము రాలేదు.

మరుసటి రోజు కూడా లేదు.
లతకు ఏదో ఖాళీగా అనిపించింది.

మూడో రోజు రాము వచ్చాడు. చేతిలో పూలు కాదు… ఒక కాగితం.

లతకు ఇచ్చి నిశ్శబ్దంగా వెళ్లిపోయాడు.

ఆ కాగితం మీద ఇలా ఉంది:

“నేను నీతో మాట్లాడలేదు… కానీ నీ నవ్వు నాకు ప్రతి రోజు ధైర్యం ఇచ్చింది. ఈ పూల కంటే నీ నవ్వే నాకు అవసరం.”

లత కళ్లలో నీరు తిరిగింది.

ఆ రోజు నుంచి ఆమె పూలు అమ్మినప్పుడల్లా… నవ్వు ఇంకాస్త ఎక్కువైంది.

కొన్ని మాటలు చెప్పకపోయినా… అవి హృదయాన్ని తాకుతాయి. Samathaishwarya (చర్చ) 10:30, 23 జనవరి 2026 (UTC)

స్నేహం

విజయం అర్జున్‌కు మంచి ఉద్యోగం వచ్చింది. కిరణ్ తన సొంత వ్యాపారం ప్రారంభించాడు. మొదట ఇబ్బందులు వచ్చినా, క్రమంగా వ్యాపారం నిలదొక్కుకుంది. విజయం వచ్చిన రోజున ఇద్దరూ ఫోన్‌లో మాట్లాడుతూ ఒకటే మాట అన్నారు — “మన స్నేహమే మన బలం.” Ammu29 (చర్చ) 10:31, 23 జనవరి 2026 (UTC)

స్నేహం

మరో పరీక్ష ఒకసారి కిరణ్ వ్యాపారంలో పెద్ద నష్టం ఎదురైంది. చాలా నిరాశలో ఉన్నాడు. అర్జున్ వెంటనే వచ్చి తన స్నేహితుడిని ఆదుకున్నాడు. “నువ్వు ఒంటరివి కాదు” అని చెప్పాడు. అప్పుడు కిరణ్ కళ్లలో కన్నీళ్లు వచ్చాయి. Ammu29 (చర్చ) 10:32, 23 జనవరి 2026 (UTC)

రైతు

నువ్వు మట్టిలో బతుకుతావు మా కోసం బతుకుతావు !

మట్టిని దైవంగా కొలుస్తావు పైరును ప్రాణంగా భావిస్తావు !

నీ స్వేదంతో నేలను తడుపుతున్నావు నేల నుంచి సిరులు పండిస్తున్నావు !

వాన చుక్క కోసం పడిగాపులు కాస్తున్నావు కరువు రక్కసితో నిరంతరం యుద్ధం చేస్తున్నావు ! Buddi1811 (చర్చ) 10:33, 23 జనవరి 2026 (UTC)

స్నేహం

నిజమైన స్నేహం కాలం గడిచినా వారి స్నేహం మారలేదు. డబ్బు, స్థాయి, హోదా — ఇవేవీ వారి మధ్యకి రాలేదు. సంతోషంలో కలిసి నవ్వారు, బాధలో కలిసి ఏడ్చారు. గ్రామానికి తిరిగి వచ్చినప్పుడు అందరూ వాళ్ల స్నేహాన్ని చూసి మెచ్చుకున్నారు. Ammu29 (చర్చ) 10:33, 23 జనవరి 2026 (UTC)

స్నేహం

సందేశం ఒక రోజు ఇద్దరూ అదే చెరువు దగ్గర కూర్చున్నారు. చిన్ననాటి జ్ఞాపకాలు గుర్తొచ్చాయి. అర్జున్ అన్నాడు: “మన దగ్గర డబ్బు లేకపోయినా, స్నేహం మాత్రం ఎప్పుడూ ధనమే.” కిరణ్ నవ్వుతూ అన్నాడు: “నిజమైన స్నేహం జీవితాంతం తోడు ఉంటుంది.” Ammu29 (చర్చ) 10:34, 23 జనవరి 2026 (UTC)

స్నేహం

సందేశం స్నేహం అంటే అవసరంలో తోడు, బాధలో ధైర్యం, జీవితంలో వెలుగు. Ammu29 (చర్చ) 10:35, 23 జనవరి 2026 (UTC)

భిచగాదు

ప్రేమకు రూపం కోపమేనా...? కోపానికి మానవత్వం లేదా...? కన్నిరుకు కాలం చెల్లదా...? ఈ బాధ ఎప్పటికీ ఆగదా...?

ఆవేశానికి ఆలోచన ఉండదా...? ఆవేదనకి భవిష్యత్తు ఉండదా...? కోపానికి ఫలితం కన్నిరేనా...? Buddi1811 (చర్చ) 10:39, 23 జనవరి 2026 (UTC)

నాన్న

నీ కోసం విదేశాలకు పరిగెత్తే నీకు విమానంలోనుండి మా కళ్ళల్లో నీళ్లు కనపడలేదు. కొన్ని నెలలకొకసారి వచ్చి వెళ్లే నాన్న ఎందుకు వస్తాడో ఎందుకు వేళ్తాడో. తెలియని పసికందుకు … ~2026-49605-5 (చర్చ) 10:42, 23 జనవరి 2026 (UTC)

అంధం

Aug 10, 2023 · 'Andam' - New Telugu Story Written By Sudarsana Rao Pochampally 'అందం' తెలుగు కథ రచన : సుదర్శన రావు పోచంపల్లి నెచ్చెలి ముచ్చటిస్తే అందం కోమలికి కోపగిస్తే … ~2026-49605-5 (చర్చ) 10:48, 23 జనవరి 2026 (UTC)

ప్రెమ

ప్రేమకు రూపం కోపమేనా...? కోపానికి మానవత్వం లేదా...? కన్నిరుకు కాలం చెల్లదా...? ఈ బాధ ఎప్పటికీ ఆగదా...?

ఆవేశానికి ఆలోచన ఉండదా...? ఆవేదనకి భవిష్యత్తు ఉండదా...? కోపానికి ఫలితం కన్నిరేనా...? Buddi1811 (చర్చ) 10:48, 23 జనవరి 2026 (UTC)

అన్న చెల్లి

స్కూల్ కి వెళ్ళా డానికి ఏడుస్తుంది ప్రియ.తల్లి ఎంత చెప్పినా వినిపిచుకోకుండా ఏడుస్తునే ఉంది ప్రియ. ఇంతలో ప్రియ అన్నయ్య వాసు వచ్చాడు. “ ఎడవకు చెల్లి ~2026-49605-5 (చర్చ) 10:53, 23 జనవరి 2026 (UTC)

అమ్మ

ay 12, 2024 · ‘మనభూమి’ మాసపత్రికలో స్త్రీలకు సంబంధించిన సమకాలీన అంశాలతో ‘హిమశకలం’ పేరున సంవత్సర కాలం ఒక శీర్షిక నిర్వహించారు. … ~2026-49605-5 (చర్చ) 10:54, 23 జనవరి 2026 (UTC)

ఒంతరి

n 21, 2017 · ఓయసిస్సులా కాన వచ్చి నా దాహార్తి తీర్చు ... సాగర తీరాన నీ ఊహలతో విహరిస్తున్నా . . కెరటంలా ఎగసివచ్చి నా కలను నిజం చెయ్యు … ~2026-49605-5 (చర్చ) 10:57, 23 జనవరి 2026 (UTC)

నాన్న అంతె

ప్రతి కూతురికి నాన్న ఎప్పుడూ గొప్పగానే కనిపిస్తాడు. ఎందుకంటే, నన్నంటేనే గొప్పవాడే. కేవలం తన పిల్లల పెదవులపై చిరునవ్వు చూడాలనుకుంటాడే తప్ప, తాను ఎంత కష్టపడుతున్నాడో పట్టించుకోడు. అమ్మ మనకు జన్మనిస్తే, నాన్న ఈ సమాజంలో బ్రతకడానికి ధైర్యం, స్వేచ్ఛ, తోడును ఇస్తాడు. బయటకి కఠినత్వాన్ని చూపిస్తాడు నాన్న, కానీ గుండెల్లో మాత్రం చెప్పలేనంత ప్రేమ ఉంటుంది. బయటకి మనల్ని తిడతాడు నాన్న, కానీ, మనసులో మాత్రం మనకంటే ఎక్కువగా బాధపడతాడు నాన్న. నాన్నంటే ధైర్యం, నాన్నంటే సంతోషం,

నాన్నంటే నమ్మకం, నాన్నంటే సమాజంలో మనల్ని ముందుకు నడిపించే నేస్తం. అలా చెప్పుకుంటూ పోతే నా జీవితం సరిపోదు. అంత గొప్పవాడు నాన్న. అలా అని అమ్మను తక్కువ చేసి మాట్లాడను, కానీ, అమ్మకు కూడా తెలియని ఎన్నో విషయాలు నాన్నకు మాత్రమే తెలుసు Buddi1811 (చర్చ) 15:29, 24 జనవరి 2026 (UTC)

అమ్మ అంతె

చిన్న ఇంటి ముందర మట్టి అరుగుపై కూర్చుని, అమ్మ ప్రతి ఉదయం మా కోసం అన్నం వండేది.

తన ఆకలి సంగతి మరిచి, మా పళ్లెం నిండితేనే ఆమెకు తృప్తి.

పరీక్షకు చదవలేక భయపడితే,

“భయపడకు బిడ్డా… నువ్వు చేయగలవు” అని నెమ్మదిగా తలపై చేయి పెట్టేది.
ఆ మాటలే నాకు ధైర్యంగా మారేవి.

నాన్న లేని వేళల్లోనూ,

ఇంటి బరువు తన భుజాలపై పెట్టుకుని
నవ్వుతూ నిలబడింది అమ్మ.

ఎవరికీ కనిపించని త్యాగాలు,

ఎవరూ చెప్పని కష్టాలు—
అన్నీ ప్రేమగా మార్చి
మాకు జీవితం నేర్పింది. Buddi1811 (చర్చ) 15:31, 24 జనవరి 2026 (UTC)

టీచర్

ప్రతి రోజు బ్లాక్‌బోర్డు ముందు నిలబడి,

అక్షరాలకు అర్థం మాత్రమే కాదు—
జీవితానికి దారి చూపేది మా టీచర్.

తప్పు చేసినప్పుడు మందలించినా,

విజయమొచ్చినప్పుడు మాత్రం
మొదటగా చిరునవ్వుతో శభాష్ చెప్పేది.

పుస్తకం దాటి ప్రపంచం ఉందని,

పరీక్ష కంటే జీవితం పెద్దదని,
మాటల్లో కాకుండా ప్రవర్తనలో నేర్పింది.

మా పేర్లు కాదు, మా కలలే ఆమెకు గుర్తు,

మా మార్కులు కాదు, మా ప్రయత్నాలే ముఖ్యము.

అందుకే అనిపిస్తుంది…

తల్లి తరువాత తల్లి లాంటి ప్రేమ,
జీవితాంతం గుర్తుండిపోయే వెలుగు—
అదే ఒక నిజమైన టీచర్ ✨ Buddi1811 (చర్చ) 15:33, 24 జనవరి 2026 (UTC)

ఆనందం

ఎక్కువలో కాదు, చిన్నదానిలో దాగుంది,

నవ్వులో కాదు, మనసులో నిలిచింది.
కోరుకున్నది రాకపోయినా,
ఉన్నదానిలో తృప్తి పొందితే—
అదే నిజమైన ఆనందం. Buddi1811 (చర్చ) 15:35, 24 జనవరి 2026 (UTC)

ఆఖరి దీపం

ఆఖరి దీపం ఒక చిన్న గ్రామంలో రాము అనే బాలుడు ఉండేవాడు.

అతని ఇల్లు చాలా పేదగా ఉండేది,
కానీ చదువుపై అతనికి అపారమైన ప్రేమ.

ప్రతిరోజూ రాత్రి కరెంట్ పోతే,

చిన్న దీపం వెలుతురులో చదువుకునేవాడు.
“ఇంత కష్టం ఎందుకు?” అని అడిగితే,
“ఈ దీపమే నాకు రేపటి వెలుగు” అన్నాడు రాము.

కాలం గడిచింది.

రాము పెద్దవాడై చదువుతో మంచి స్థానం సంపాదించాడు.
మళ్లీ తన గ్రామానికి వచ్చి
ప్రతి ఇంటికీ చదువు వెలుగు చేరేలా
ఒక పాఠశాల కట్టించాడు.

అప్పుడు అతను చెప్పిన మాట—

“చిన్న దీపాన్ని ఆర్పకపోతే,
అది వెయ్యి దీపాల వెలుగవుతుంది.” Buddi1811 (చర్చ) 15:36, 24 జనవరి 2026 (UTC)

చిన్న సహాయం

చిన్న సహాయం బస్ స్టాప్‌లో ఓ వృద్ధుడు నిలబడి ఉండాడు.

చేతిలో సంచి బరువుగా, కాళ్లు వణుకుతున్నాయి.
చుట్టూ చాలా మంది ఉన్నా, ఎవరూ గమనించలేదు.

అప్పుడే స్కూల్ నుంచి వస్తున్న చిన్న అమ్మాయి లత,

ఆ వృద్ధుడిని చూసి దగ్గరకు వెళ్లింది.
“తాతయ్యా, సంచి ఇవ్వండి” అంటూ
నవ్వుతూ సహాయం చేసింది.

బస్ ఎక్కేవరకు తోడుగా నిలబడి,

తన సీటు కూడా ఇచ్చింది.
వృద్ధుడి కళ్లలో కన్నీళ్లు మెరిశాయి.

“నాన్నా, నువ్వు చాలా మంచి మనసున్నావు” అన్నాడు.

లత మాత్రం చిరునవ్వుతో—
“అమ్మ చెప్పింది తాతయ్యా,
అవసరంలో ఉన్నవాళ్లకి సహాయం చేయమని” అంది.ఆ రోజు లతకు ఎలాంటి బహుమతి రాలేదు,

కానీ ఆమె మనసు మాత్రం

చిన్న సహాయంతో పెద్ద ఆనందాన్ని పొందింది Buddi1811 (చర్చ) 15:37, 24 జనవరి 2026 (UTC)

నిశ్శబ్ద విజయం

నిశ్శబ్ద విజయం శివ అనే బాలుడు ఎప్పుడూ మౌనంగా ఉండేవాడు.

తరగతిలో ఎక్కువగా మాట్లాడడు,
అందరూ అతన్ని బలహీనుడని అనుకునేవారు.

కానీ ప్రతి రోజు స్కూల్ అయిపోయాక,

ఆఖరి బెంచ్ దగ్గర కూర్చొని
నిశ్శబ్దంగా చదువుకునేవాడు.

పరీక్ష రోజు వచ్చింది.

ఫలితాల్లో శివ పేరు మొదట వచ్చింది.
అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు.

టీచర్ నవ్వుతూ అన్నది—

“నిజమైన శక్తి శబ్దంలో కాదు,
స్థిరమైన ప్రయత్నంలో ఉంటుంది.”

శివ మౌనంగా తల వంచాడు,

ఆ నిశ్శబ్దమే అతని విజయం అయింది. Buddi1811 (చర్చ) 15:38, 24 జనవరి 2026 (UTC)

చివరి రొట్టె

చివరి రొట్టె ఒక చిన్న పట్టణంలో లలిత అనే మహిళ ఉండేది.

ఆ రోజు ఆమె ఇంట్లో ఒక్క రొట్టె మాత్రమే ఉంది.
ఆకలిగా ఉన్న తన పిల్లల వైపు చూసి,
ఆ రొట్టెను ముక్కలుగా చేసి పంచింది.

అప్పుడే తలుపు తట్టిన శబ్దం.

బయట ఒక ప్రయాణికుడు—
“అమ్మా, రెండు రోజులుగా తినలేదు” అన్నాడు.

లలిత క్షణం ఆగింది.

తర్వాత పిల్లల వైపు చూసి నవ్వింది.
తన పళ్లెం నుంచి మిగిలిన రొట్టెను
ఆ ప్రయాణికుడికి ఇచ్చింది.

ఆ రాత్రి పిల్లలు ఆకలితోనే నిద్రపోయారు.కానీ వారి మనసులు మాత్రం తృప్తిగా ఉన్నాయి. కొన్ని నెలల తర్వాత,

అదే ప్రయాణికుడు సహాయంతో
లలితకు మంచి ఉద్యోగం లభించింది.

ఆమె అప్పుడే అర్థం చేసుకుంది—

పంచినది అన్నం కాదు,
మానవత్వమే తిరిగి వచ్చింది. Buddi1811 (చర్చ) 15:39, 24 జనవరి 2026 (UTC)

చిన్న పువ్వు, పెద్ద బంధం

చిన్న పువ్వు, పెద్ద బంధం ఒక గ్రామంలో రమ్య అనే చిన్న పిల్లవాడు ఉండేది.

తన అమ్మతో నివాసం, నాన్న వచ్చేవాడు కాదు.
ఒక రోజు రమ్య స్కూల్ వెళ్తున్నప్పుడు,
ఒక చిన్న పువ్వును చూశాడు రోడ్డు పక్కన.

అదే పువ్వు దాచుకుంటూ, రమ్య అది తీసుకుని ఇంటికి వెళ్లాడు.

అమ్మ ఆ పువ్వును చూసి నవ్వింది—
“చిన్నది కానీ, నీ ప్రేమలో పెద్దది ఉంది” అని చెప్పింది.

రోజులు గడిచాయి, ఆ పువ్వు మాలికగా పెరిగి

రమ్య కచేరి కోసం ప్రతిరోజు ఉత్సాహంగా ఎదిగింది.

రమ్యకు అర్థమైంది—

చిన్నదైనది కదా, ప్రేమతో చేస్తే అది విలువైనదే. Buddi1811 (చర్చ) 15:40, 24 జనవరి 2026 (UTC)

గుమ్మతపల్లి రహస్యము

గుమ్మతపల్లి గ్రామంలో ప్రతీ ఒక్కరూ సాయంత్రం 6 గంటలకు ఊరిలోని చిన్న రామ మందిరం దగ్గర కలుస్తారు. కానీ ఒక రోజు, వేరే కారణం లేకుండా, మధ్య రాత్రి ఒక్కసారిగా మంగళమ్మ అనే అమ్మాయి మల్లెపూల తోటలో కనిపించని శబ్దాలు విన్నట్లు ఫిర్యాదు చేసింది.

గ్రామంలో అందరూ ఆ శబ్దాల వలన భయపడిపోయారు. ఎవరు బయటికి రావడం సాహసించలేదు. అలా కొన్ని రోజుల తర్వాత, చిన్నపాటి బాలుడు రవి, తన స్నేహితులతో కలిసి ఆ శబ్దాల వెనుక రహస్యాన్ని తెలుసుకోవాలనుకున్నాడు.

రాత్రి, లాంటి సమయంలో రవి మల్లెపూల తోటలో వెళ్ళి, ఆ శబ్దాల మూలాన్ని కనుగొన్నాడు. అది ఎవరూ ఊహించని విధంగా… పాత కట్టడంలో మట్టితో మూసి పెట్టిన ఒక చిన్న బొమ్మ గడియారం పనిచేస్తే, “టిక్‌టాక్…టిక్‌టాక్” శబ్దం చేస్తుందని తేలింది.

గ్రామస్థులు రవి చెప్పిన విషయం విన్నాక, మొదట ఆశ్చర్యపోయారు, కానీ తర్వాత అందరూ నవ్వుతూ భయాన్ని మర్చిపోయారు. ఆ రహస్యాన్ని తెలుసుకోవడం ద్వారా గ్రామంలో ఆనందం పుంజుకుంది.

ముగింపు: చిన్నపాటి రవి ధైర్యం, ఆవిష్కరణ మరియు చిత్తశుద్ధి వలన ఊరికి కొత్త జ్ఞానం తీసుకొచ్చాడు. Samathaishwarya (చర్చ) 16:56, 24 జనవరి 2026 (UTC)

కరిమంచెళ్ల రహస్యం

కరిమంచెళ్ల గ్రామానికి బయట, పాతికలు ఉన్న ఒక మామూలు కట్టెడి హౌస్ ఉంది. గ్రామంలోని పెద్దలిచ్చి చెప్పేది, ఆ హౌస్ లో రాత్రి ప్రాణాలు ఉన్నవారికి కనిపించే శబ్దాలు వింటారని. ఎవరు దగ్గరగా వెళ్ళితే, అక్కడి తలుపులు స్వయంగా తెరుస్తాయని భయపెడుతూ వర్థమానం ఇచ్చారు.

ఒక రోజు, అర్జున్ అనే యువకుడు, సస్పెన్స్ కోసం ఆ హౌస్ లో రాత్రి వెళ్ళాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. చీకటి మధ్యలో, అతను తలుపు దగ్గర చేరి, మోనో మోనో శబ్దాలు విన్నాడు—“క్లిక్…క్లిక్…క్లిక్…”

ఆ శబ్దాల వెనుకను అనుసరించగా, అతను ఒక చిన్న కవ్వరి తలుపు కనుగొన్నాడు. తలుపు వెనుక అడుగుళ్లతో కూడిన ఒక మాయమైన గది ఉంది. ఆ గది లో పాత పుస్తకాలు, బొమ్మలు, కానీ ఏమి ఆశ్చర్యం అంటే ఒక చిన్న ల్యాంప్ మాత్రమే ప్రకాశిస్తోంది.

ఆ ల్యాంప్ లో ఒక చిన్న నోట్ ఉంది: “నా వసతి ఈ హౌస్ లో ఉండదు, కానీ నా కథ ఇక్కడ మిగిలిపోతుంది.”

అర్జున్ తెలుసుకున్నాడు, గతంలో ఆ హౌస్ లో ఒక గొప్ప శాస్త్రవేత్త తన ప్రయోగాల కోసం రహస్య గది నిర్మించాడు. శబ్దాలు, తలుపులు తానే ఉద్దేశపూర్వకంగా ఇలా రూపొందించాడు, ఎవరు రహస్యాన్ని తెలుసుకోవాలనుకుంటే మాత్రమే వచ్చేలా.

అర్జున్ ఆ రహస్యాన్ని బయటపెట్టిన తర్వాత, గ్రామంలో భయం తగ్గింది, కానీ ఆ హౌస్ ఇంకా రహస్యముగా ఉండి ప్రజలను ఆకట్టుకుంటోంది.

ముగింపు: సాహసమే, జిజ్ఞాసే మనకు రహస్యాలను చేదించే సత్తాను ఇస్తుంది. Samathaishwarya (చర్చ) 16:57, 24 జనవరి 2026 (UTC)

నీలకాంతి ఊరి మాయాజాలం

గగనతలంలో ఒక అద్భుతమైన ఊరు ఉంది – నీలకాంతి ఊరు. అక్కడ ఎవరూ సాధారణ జీవులా ఉండరు. ప్రతి మనిషి, పక్షి, జంతువు… అందరికి ఒక జాక్షన్ శక్తి ఉంది. కానీ ఆ శక్తిని ఉపయోగించడానికి ఒక ప్రత్యేకమైన రహస్య కుండం అవసరం.

ఒక రోజు, చిన్న కిరణ్ అనే యువకుడు, తన తల్లిదండ్రులు చెప్పినట్లు, ఆ ఊరి మధ్యలోని పెద్ద మైదానంలో కనిపించే చీకటి కోణం గురించి తెలుసుకున్నాడు. అక్కడ ప్రతి రాత్రి ఒక అద్భుతమైన వాన జ్యోతి వెలుస్తుందని భుజాల ఊరి పెద్దలు చెబుతారు.

కిరణ్ తన స్నేహితులతో రాత్రి వెళ్లి ఆ కోణాన్ని అన్వేషించాడు. అక్కడకు చేరినపుడు, ఒక మాయాజాలం పూల తోట కనిపించింది. పూలు మనిషి మాటల్లో మాట్లాడతాయి, చెట్టు పంచాయితీకి రాయలేని రహస్యాలను చెప్పుతుంది.

కిరణ్ మరియు అతని స్నేహితులు తెలుసుకున్నారు, ఆ ఊరు నిజానికి విద్య మరియు ధైర్య శక్తికి బలం ఇచ్చే ఒక మాయాజాలిక గ్రామం. ఇక్కడ ప్రతి రహస్య, ప్రతి సమస్య, ప్రతి సవాలు… మనసుకు ధైర్యం మరియు జ్ఞానం ఉంటేనే అధిగమించవచ్చు.

తీరా, కిరణ్ ఊరి మాయాజాలాన్ని బయట ప్రపంచానికి తెలియకుండా, ప్రతీ రోజూ నేర్చుకున్న కొత్త శక్తిని ఉపయోగిస్తూ ఊరికి శాంతి, సంతోషం మరియు ఆశను తీసుకొచ్చాడు.

ముగింపు: నిజమైన ఫాంటసీ అంటే, మన ఆలోచనలలోనే, మన ధైర్యం, మన జ్ఞానమే మనకు మాయాజాలాన్ని తెచ్చేది. Samathaishwarya (చర్చ) 16:58, 24 జనవరి 2026 (UTC)

అకాశ దీపాల సాహసం

ఒకసారి, అరణ్యపు అట్టుపరుగు మిగిలిన చిలుకపాటి ఊరు లో చిన్న బాలుడు తేజస్ ఉండేవాడు. అతనికి ఆకాశాన్ని చేరే కల కలుగుదల ఉంది. ఒక రోజు, అతను ఊరి పక్కన ఉన్న పాత జామచెట్టు దగ్గర ఒక నీలిమ గుహ కనుగొన్నాడు.

అందులో ప్రవేశించినపుడు, అతను ఒక్కసారిగా ఒక ఆకాశ ద్వీపంలోకి చేరిపోయాడు. ఆ ద్వీపం మిగిలిన ప్రపంచంతో సూటిగా లేదు—ఎక్కడా భూమి లేదు, కేవలం జ్యోతి, colorful మేఘాలు, మరియు మాట్లాడే జంతువులు మాత్రమే ఉన్నాయి.

తేజస్ అక్కడ కొత్త స్నేహితులు చేసుకున్నాడు:

• గోపి – పువ్వుల లోకి దూకే తారల కేకురి,
• మిథున్ – మాటలతో వృక్షాలను పెంచే తిమింగలం,
• సారా – వాయు ధారలపై జాగ్రత్తగా వాలే జంతువు.

కానీ ఆ ద్వీపంలో ఒక చీకటి మాయాజాలం ఉండేది. అది ద్వీపంలోని ప్రాణుల శక్తిని చోరిస్తూ, అందరిని బాధపడేలా చేస్తోంది.

తేజస్ ధైర్యంగా, తన కొత్త స్నేహితులతో కలసి, ఆ మాయాజాలాన్ని అడ్డగట్టాడు. తేజస్’కి తెలుసు–స్నేహం, ధైర్యం, మరియు జ్ఞానం కలిసితే ఏ మాయాజాలానీ కూడా ఎదుర్కొనవచ్చు.

తాజ్ & స్నేహితులు ఆ ద్వీపాన్ని తిరిగి ప్రకాశించేలా చేసి, ఆకాశంలో దీపాలా వెలుగులు, అందమైన రంగులు మరియు సంతోషం నింపారు.

ముగింపు: నిజమైన ఫాంటసీ అంటే, మనలోని ధైర్యం, స్నేహం, మరియు కలలే మనకు మాయాజాలాన్ని అందిస్తాయి. Samathaishwarya (చర్చ) 16:59, 24 జనవరి 2026 (UTC)

చంధమమా కథలు

un 29, 2023 · పూర్వం హిరణ్య పర్వత ప్రాంతంలో యోగులకు ఒక ఆశ్రమం వుండేది. అందులో దాదాపు వెయ్యిమంది యోగులు కుటీరాలు నిర్మించుకొని నివసిస్తూ వుండేవారు. ~2026-53379-3 (చర్చ) 06:40, 25 జనవరి 2026 (UTC)

అక్బర్ బీర్బల్ కథలు

ఒకరోజు అక్బర్ రాజు సభలో అడిగాడు:

“బలం గొప్పదా? బుద్ధి గొప్పదా?”

సభలోని పండితులు ఒక్కొక్కరు ఒక్కోలా చెప్పారు.

అప్పుడు బీర్బల్ ముందుకు వచ్చి అన్నాడు:

“మహారాజా, అనుమతిస్తే ఒక చిన్న ప్రయోగం చేస్తాను.” రాజు ఒప్పుకున్నాడు. బీర్బల్ ఒక బలమైన సైనికుణ్ని పిలిచి,

“ఈ తలుపు ఎంత బలంగా మూసి ఉందో తెరువు” అన్నాడు.
సైనికుడు ఎంత బలం పెట్టినా తలుపు తెరుచుకోలేదు.

అప్పుడు బీర్బల్ చిరునవ్వుతో తలుపు పక్కనున్న తాళం తీసి తెరిచాడు. అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు. బీర్బల్ అన్నాడు:

👉 “బలం తలుపును తోసుతుంది, కానీ బుద్ధి తాళం వెతుకుతుంది.”

అక్బర్ రాజు సంతోషంగా నవ్వి,

“బుద్ధే నిజమైన శక్తి!” అని ప్రశంసించాడు.

ఇలా చిన్న కథలు పిల్లల కోసం లేదా నీతి కథలు ఏ రకం కావాలో చెప్పండి 😊 ~2026-53379-3 (చర్చ) 06:45, 25 జనవరి 2026 (UTC)

నాన్న

ఒక చిన్న ఊరిలో చిన్ను అనే పిల్లాడు ఉండేవాడు. చిన్నుకి తన నాన్న అంటే చాలా ఇష్టం. నాన్న ప్రతి రోజు పని నుంచి వచ్చాక, “చిన్నూ… నా సూపర్ స్టార్ ఎలా ఉన్నాడు?” అని అడిగేవాడు 😄 అది విని చిన్ను ఆనందంతో ఎగిరేవాడు. రాత్రి కరెంట్ పోయినప్పుడు చిన్ను భయపడేవాడు. అప్పుడు నాన్న చిన్నును ఒడిలో కూర్చోబెట్టి, “భయపడకు నాన్న ఉన్నాడు” అని చెప్పేవాడు. చిన్ను అనుకున్నాడు: “నాన్నకు కేప్ లేదు… కానీ నన్ను కాపాడతాడు. నాన్నకు మ్యాజిక్ లేదు… కానీ నన్ను నవ్విస్తాడు. అందుకే నా నాన్నే నా సూపర్ హీరో!” 💙 ఆ రోజు నుంచి చిన్ను ఎప్పుడూ భయపడలేదు. ఎందుకంటే… నాన్న అతని దగ్గరే ఉన్నాడు. 🌟 ఇంకా చిన్నగా కావాలా? లేదా జంతువులతో కథలా? 🐘🦁 లేదా నాన్న–పాప కథలా? 👨‍👧 చెప్పండి… మరో కథ చెప్పాలా? 😊

ChatGPT can make mistakes. Check important info. See Cookie Preferences. We use cookies ~2026-53379-3 (చర్చ) 06:47, 25 జనవరి 2026 (UTC)

అమ్మ

ఒక చిన్న ఊరిలో చిన్ను అనే పిల్లాడు ఉండేవాడు. చిన్నుకి తన నాన్న అంటే చాలా ఇష్టం. నాన్న ప్రతి రోజు పని నుంచి వచ్చాక, “చిన్నూ… నా సూపర్ స్టార్ ఎలా ఉన్నాడు?” అని అడిగేవాడు 😄 అది విని చిన్ను ఆనందంతో ఎగిరేవాడు. రాత్రి కరెంట్ పోయినప్పుడు చిన్ను భయపడేవాడు. అప్పుడు నాన్న చిన్నును ఒడిలో కూర్చోబెట్టి, “భయపడకు నాన్న ఉన్నాడు” అని చెప్పేవాడు. చిన్ను అనుకున్నాడు: “నాన్నకు కేప్ లేదు… కానీ నన్ను కాపాడతాడు. నాన్నకు మ్యాజిక్ లేదు… కానీ నన్ను నవ్విస్తాడు. అందుకే నా నాన్నే నా సూపర్ హీరో!” 💙 ఆ రోజు నుంచి చిన్ను ఎప్పుడూ భయపడలేదు. ఎందుకంటే… నాన్న అతని దగ్గరే ఉన్నాడు. 🌟 ఇంకా చిన్నగా కావాలా? లేదా జంతువులతో కథలా? 🐘🦁 లేదా నాన్న–పాప కథలా? 👨‍👧 చెప్పండి… మరో కథ చెప్పాలా? 😊 amma pai katha సరే 😊 ఇది చిన్నపిల్ల కోసం అమ్మ గురించిన చిన్న కథ 💖👩‍👧‍👦 🌸 అమ్మ అంటే నా ప్రపంచం 🌸 ఒక చిన్న ఇంట్లో పాపాయి అనే చిన్న అమ్మాయి ఉండేది. పాపాయికి తన అమ్మ అంటే చాలా చాలా ఇష్టం. ఉదయం లేచినప్పటి నుంచి రాత్రి నిద్రపోయే వరకు అమ్మే పాపాయి దగ్గరే ఉండేది. పాపాయి పడిపోయి ఏడిస్తే, అమ్మ ఒడిలో పెట్టుకుని “ఏమీ కాదు కన్నా” అని ముద్దుపెట్టేది 😘 పాపాయి అడిగింది: “అమ్మా… నువ్వెప్పుడూ అలసిపోవవా?” అమ్మ నవ్వుతూ చెప్పింది: “నువ్వు నవ్వితే నాకు అలసట మాయమవుతుంది” 💕 అప్పుడు పాపాయి అనుకుంది: “అమ్మే నా మొదటి స్నేహితురాలు, అమ్మే నా మొదటి గురువు, అమ్మే నా ప్రపంచం!” 🌍✨ ఆ రోజు నుంచి పాపాయి ప్రతి రోజు అమ్మని గట్టిగా కౌగిలించుకునేది 🤗 ఇంకా లాలిపాటలా కావాలా? 🎵 లేదా నీతి ఉన్న కథలా? లేదా చాలా చిన్న 5–6 లైన్ల కథ? చెప్పండి… మీకు ఎలా కావాలో 😊 Get smarter responses, upload files and images, and more.

ChatGPT can make mistakes. Ch ~2026-53379-3 (చర్చ) 06:49, 25 జనవరి 2026 (UTC)

అన్నయ్య

ఒక ఇంట్లో బుజ్జి అనే పిల్లాడు ఉండేవాడు. అతనికి ఒక అన్నయ్య ఉండేవాడు. బుజ్జి పడిపోయి ఏడిస్తే, అన్నయ్య వెంటనే వచ్చి “ఏడవకు… నేను ఉన్నాను” అన్నాడు 🤗 బుజ్జి స్కూల్‌కు భయపడితే, అన్నయ్య చేతి పట్టుకుని “నువ్వు ధైర్యంగా వెళ్లు” అన్నాడు. బుజ్జి అనుకున్నాడు: “అన్నయ్య అంటే రక్షణ, అన్నయ్య అంటే ప్రేమ!” 💙 అందుకే బుజ్జికి తన అన్నయ్యే తన హీరో 🌈 ఇంకా 2–3 లైన్ల కథ కావాలా? లేదా అక్క–తమ్ముడు కథలా? 😊 ~2026-53379-3 (చర్చ) 06:51, 25 జనవరి 2026 (UTC)

చెల్లెమ్మ

ఒక ఇంట్లో చెల్లమ్మ అనే చిన్న అమ్మాయి ఉండేది. ఆమె నవ్వితే ఇంటంతా వెలుగు అయ్యేది ✨ అన్నయ్య దిగులుగా ఉంటే, చెల్లమ్మ వచ్చి “అన్నయ్య… నవ్వు” అని చెప్పేది 😊 చెల్లమ్మ చిన్నదే కానీ, ఆమె ప్రేమ చాలా పెద్దది 💖 అన్నయ్య అనుకున్నాడు: “చెల్లమ్మ అంటే ఆనందం, చెల్లమ్మ అంటే నా గుండె!” 🌈 ఇంకా చాలా చిన్న 3 లైన్ల కథ కావాలా? లేదా లాలిపాటలా? 🎵 చెప్పండి 😊 Get smarter responses, upload files and images, and more.

ChatGPT can make mistakes. Check important info. See Cookie Preferences. We use cookies ~2026-53379-3 (చర్చ) 06:58, 25 జనవరి 2026 (UTC)

భాధ

ఒక రోజు చిన్ను చాలా బాధగా కూర్చున్నాడు.

ఎవరూ ఆడుకోలేదని అతనికి కన్నీళ్లు వచ్చాయి 😔

అప్పుడు అమ్మ దగ్గరకు వచ్చి చెప్పింది,

“బాధ కూడా మేఘంలాంటిదే కన్నా…
కొద్దిసేపటికి వెళ్లిపోతుంది.”

కొద్దిసేపటికి స్నేహితుడు వచ్చి

చిన్నుని ఆడమన్నాడు 😊

చిన్ను నవ్వాడు…

బాధ వెళ్లిపోయింది 🌈 ~2026-53379-3 (చర్చ) 06:59, 25 జనవరి 2026 (UTC)

ప్రయానం

ఒక రోజు చిన్ను కొత్త దారిలో నడవడం మొదలుపెట్టాడు. అతనికి కొంచెం భయం వేసింది 😟 అప్పుడు నాన్న చెప్పాడు, “ప్రతి ప్రయాణం చిన్న అడుగుతోనే మొదలవుతుంది కన్నా.” చిన్ను ఒక్క అడుగు ముందుకు వేసాడు… తర్వాత ఇంకో అడుగు 😊 కొద్దిసేపటికి అతనికి అందమైన పువ్వులు, పక్షులు కనిపించాయి 🌸🐦 చిన్ను అనుకున్నాడు: “ప్రయాణం అంటే భయం కాదు… కొత్త ఆనందం!” 🌟 ఇంకా చాలా చిన్న కథ కావాలా? లేదా లాలిపాటలా ప్రయాణం? 🎵 లేదా నీతి స్పష్టంగా ఉన్న కథ? చెప్పండి 😊 You're now using our basic model. To access more intelligence, create an account or log in. ~2026-53379-3 (చర్చ) 07:00, 25 జనవరి 2026 (UTC)

చిరు నవ్వు

ఒక ఊరిలో లిటిల్ అను అని పిల్లి ఉండేది.

అది ఎప్పుడూ చిన్న చిన్న సమస్యలతో బాధపడేది 😟

ఒక రోజు, అమ్మ చెప్పింది:

“చిన్ను… చిరునవ్వు మన రహస్యం. నవ్వితే ఇలావుంటే, ప్రపంచం కూడా నవ్వుతుంది.”

అను తొలిసారి నవ్వింది 😄

అతని చుట్టూ ఉన్న వాళ్లందరూ కూడా నవ్వారు.

అనుబంధం తెలిసింది:

“చిరునవ్వు చిన్నది, కానీ అది చాలా శక్తివంతం ~2026-53379-3 (చర్చ) 07:02, 25 జనవరి 2026 (UTC)

ఒంతరి ప్రయనం

ఒక చిన్న ఊరిలో చిన్ను అనే పిల్లాడు ఉండేవాడు.

అతను కొత్త అడవిని చూడాలనుకున్నాడు.
కానీ అందరూ బిజీగా ఉండగా, అతను ఒంటరిగా వెళ్లాలి అనుకున్నాడు 😟

చిన్ను దారిలో నడుస్తూ, పక్షులు, పువ్వులు, గులాబీలు చూసాడు 🌸🐦

కొద్ది దూరం వెళ్తే, అతనికి తెలుసు అయింది:
“ఒంటరి ప్రయాణం భయం కాదు… అది నన్ను ధైర్యవంతం చేస్తుంది” 💪

తరువాత చిన్ను తిరిగి ఇంటికి వచ్చి నవ్వుతూ చెప్పాడు:

“అడవి చాక చక, కానీ నేనే దానిని గెలిచాను!” 😄

ఇంకా కావాలంటే: చాలా చిన్న 2–3 లైన్ల వెర్షన్ లేదా మాజిక్ అడవితో సరదా వెర్షన్ 🌈✨ ఏది చెప్పాలా? ~2026-53379-3 (చర్చ) 07:03, 25 జనవరి 2026 (UTC)

శ్రీ కృష్ణదేవరాయుల కల

500 సంవత్సరాల క్రితం విజయనగరమనే సామ్రాజ్యాన్ని శ్రీ కృష్ణదేవరాయులు పరిపాలించేవారు. ఆయిన ఒక రోజు నిద్రలొ ఒక కల కన్నారు. ఆ కలలో ఆయినకొక అందమైన భవనము కనిపించింది. ఆ భవనం ఆకశంలో తేలుతూ, లక్ష దీపాలతో చాలా అద్భుతంగా వుంది. తలుచుకుంటే చాలు, మాయమైపోయే ఆ భవనాన్ని కలలో చూసిన రాయలు ఆ కలను మరువలేకపోయారు. మొన్నాడు సభలో ఆయిన ఆ కలను వివరించి దాన్ని నిజం చేయాలన్న ఆయిన గట్టి నిర్ణయాన్ని అందరికీ తెలిపేరు. అది విన్న వారంత అలాంటి భవనమును ఎలా కట్టగలము – అసలు గాలిలో తేలే భవనాన్ని కట్టడం అసాధ్యము కదా అని నచ్చచెప్పడానికి ప్రయత్నించారు. రాయులు కోపగించుకుని – “అదంతా నాకు అనవసరం. మీరేంచేస్తారో నాకు తెలీదు కాని నా కల నిజమవ్వాలి. అలాంటి భవనాన్ని కట్టిన వారికి నేను లక్ష వరహాల బహుమానము ఇస్తాను – లేదా మీరందరు నాకు కనిపించకండి” అని ఆఙాపించారు. విన్నవారంత నిర్ఘాంతపోయారు. ఎన్ని రోజులు గడిచినా రాయులు ఆ కలను మరువలేదు. ఒక రోజు సభకొక వృద్ధుడు వచ్చాడు. నెరిసిపోయిన గెడ్డం, జుత్తు, మీసాలతో పాపం అతి కష్టం మీద కర్ర తో నడుస్తున్నాడు. నాకు అన్యాయం జరిగింది, న్యాయం చేయండి అని రాయులవారి ని ప్రార్థించాడు. “నీకేమన్యాయం జరిగిందో నిర్భయంగా చెప్పు, నేను న్యాయం చేస్తాను” అని రాయులు హామి ఇచ్చారు. “నా దెగ్గిర నూరు నాణ్యాలున్నాయి స్వామి, అవి ఒకరు దొంగలించుకుపోయారు. నాకు వారెవరో తెలుసు, నా నాణ్యాలు అడిగి ఇప్పించండి” అని ఆ వృద్ధుడు విన్నపించాడు. శ్రద్ధగా విన్న రాయులు ఈ దొంగతనం యెవరు చేసారు, యెక్కడ చెసారు అని ప్రశ్నించారు. వృద్ధుడు తడపడడం చూసి “నీకేమి భయం లేదు, చెప్పు” అని రాయులు ప్రోత్సహించారు. “నా నూరు నాణ్యాలు దొంగలించింది మీరే స్వామి” అన్నాడు వృద్ధుడు. “నిన్న రాత్రి నా కలలో వచ్చి మీరే అవి దోచారు.” రాయులకు చాలా కోపం వచ్చింది. “యేమిటీ వెటకారం! కలలో జరిగినది నిజమనుకుంటే ఎలా?” అని కోపంగా అడిగారు. ఈ మాట విన్న వృద్ధుడు తన గెడ్డం, మీసం తీసేసి, కర్రను పక్కకు పడేసి, పగటి వేశాన్ని విప్పేసాడు. చూస్తే అతను తెనాలి రామకృష్ణ. “క్షమించండి స్వామి – మీ కలను నిజం చేయడం ఎంత కష్టమో నిరూపించడానికే ఇలా చేసాను” అన్నాడు తెనాలి. రాయులకు చాలా నవ్వొచ్చింది. ఇంత చక్కగా ఆయినకు అర్ధమయ్యేలా చెప్పిన తెనాలి రామకృష్ణను ఆయిన చాలా అభినందించారు. Bhanusweety7788 (చర్చ) 07:18, 25 జనవరి 2026 (UTC)

పిచుక గుణం

ఒకానొకప్పుడు ఒక ఊరిలో ఒక అమాయకపు పిచుక వుండేది. మనసులో ఏ కల్మషంలేని ఆ పిచుకకో ఒక రోజు ఒక కాకుల గుంపు పరిచయం అయ్యింది. ఆ కాకులతో పిచుకకి స్నేహం అయ్యింది. పిచుకకి అందరూ చెప్పారు – ఆ కాకులతో స్నేహం చేయద్దు, అవి మంచివి కావు, అని. కాని ఆ పిచుక మాట వినలేదు. ఒక రోజు కాకుల గుంపు ఎటో వెళ్తూ పిచుకను కూడా తోడు రమ్మన్నాయి. అమాయక పిచుక ఎక్కడకి, ఎందుకు అని అడగకుండా, ఆ కాకులను గుడ్డిగా నమ్మి వాటితో వెళ్ళింది. కాకులు ఒక పొలానికి వెళ్లి అక్కడ మొక్కలన్నిటిని ధ్వంసం చేయ సాగాయి. పిచుక నిస్సహాయంగా ఏమి చేయాలో తెలీకా అటూ ఇటూ గెంతుతూ వుంది. ఇంతలో ఆ పొలం రైతులు పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి ఒక పెద్ద కర్రతో ఆ కాకులను కొట్టడం మొదలెట్టారు. కాకుల గుంపుకు ఇది అలవాటే, అవి తుర్రున ఎగిరిపోయాయి. పిచుక రైతులకు దొరికిపోయింది. “బాబోయ్! బాబోయ్! నా తప్పేమీ లేదు, నేను అమాయకురాలిని, నేనేమీ చేయలేదు, నన్ను వదిలేయండి!” అని పిచుక ప్రాధేయ పడింది. కాని పంట నాశనం అయిన రైతులు కోపం మీద ఉన్నారు. పిచుక మాట నమ్మలేదు కదా, దాని వైపు అసహ్యంగా చూసి మరో రెండు దెబ్బలు వేసారు. ఇతరులు మన మిత్రులను చూసి మన గుణం ఏమిటో నిర్దారించుకుంటారు. అందుకే మనం మంచి గా వున్న, మన స్నేహితులు చేడువారైతే మనం కూడా చెడ్డ వాళమనే అనుకుంటారు. Bhanusweety7788 (చర్చ) 07:20, 25 జనవరి 2026 (UTC)

గురుదక్షిణ – మాతృదక్షిణ

పట్టువదలని విక్రమార్కుడు చెట్టు వద్దకు తిరిగి వెళ్లి, చెట్టుపైనుంచి శవాన్ని దించి భుజాన వేసుకుని, ఎప్పటిలాగే మౌనంగా శ్మశానం కేసి నడవ సాగాడు. అప్పుడు శవంలోని బేతాళుడు, “రాజా, అర్ధరాత్రి వేళ, భీతగొలిపే ఈ స్మశానంలో, తల పెట్టిన కార్యం సాధించేందుకు, దృఢ సంకల్పంతో నువ్వు చేస్తున్న ధైర్య సాహసాలు మేచ్చుదగినవే. అయితే వాటితో పాటు మనిషికి లోకజ్ఞత, సమయస్ఫూర్తి, లక్ష్య శుద్ధి ఎంతో అవసరం. అవి లేనివాడు కార్యం సిద్ధించే తరుణంలో దాన్ని చేజేతులా జారవిడవడం జరుగుతుంది. ఇందుకు ఉదాహరణంగా సునందుడనే వాడి కథ చెబుతాను, శ్రమ తెలియకుండా విను” అంటూ ఇలా చెప్ప సాగాడు: – పూర్వం విరూపదేశానికి బృహస్పతి లాంటి బుద్ధిశాలి అయిన మంత్రి వుండే వాడు. మహారాజు శూరసేనుడు ప్రతి విషయానికి మంత్రి మీదనే ఆధార పడేవాడు. ఆయన పాలనలో దేశం సుభిక్షంగా వుంది. దురదృష్టవశాత్తు మహామంత్రి అకాల మరణానికి గురయ్యాడు. శూరసేనుడు కొత్త మంత్రిని ఎన్నుకుని, ఆయన సలహాలతో రాజ్య పాలన చేయ సాగాడు.

కొత్త మంత్రికి రాజును మెప్పించడం బాగా తెలుసు కానీ, సలహాలివ్వడం బొత్తిగా చేత కాదు. అయినా తనకు తోచిన సలహాలిస్తూంటే రాజ్యపాలన అస్తవ్యస్తంగా సాగింది. కొందరు రాజుకీ విషయం చెబితే ఆయన అంగీకరించి, “మంత్రి సలహా తోనే రాజ్యం సుభీక్షంగా వుంది. మంత్రి అన్నవాడు తప్పుడు సలహాలివ్వలేదు. రాజ్యంలో ఇబ్బందులు వస్తే అవి తాత్కాలికం,” అన్నాడు.చివరకు రాజగురువు కూడా శూరసేనుడిని, మంత్రి సలహాల గురించి హెచ్చరించాడు. రాజు నవ్వి, “గురువర్యా! తమకు దేవకార్యాల గురించి తెలిసినట్లు రాజకార్యాల గురించి తెలియదు. పాత మంత్రి సలహాలను కూడా ఆరంభంలో కొందరు తప్పుగా అర్ధం చేసుకున్నారు. కొత్త మంత్రి సలహాల గొప్పతనం, కొద్ది కాలంలోనే అందరూ అర్ధం చేసుకుంటారు” అన్నాడు. అందుకు రాజగురువు ఏమి అనలేక పాత మంత్రి ఇంటికి వెళ్ళాడు. పాత మంత్రి భార్య ఆయనకు నమస్కరించి ఉచితాసనం చూపించింది. రాజ గురువు ఆమెను ఆశీర్వదించి, “అమ్మాయీ! మహారాజు శూరసేనుడు, నీ భర్త వల్ల బాగా ప్రభావితుడైనాడు. కానీ నీ భర్త మంత్రి స్థానాన్ని ఇప్పుడొక మూర్ఖుడు ఆక్రమించాడు. వాడు తన తప్పుడు సలహాలతో దేశానికి హాని కలిగిస్తున్నాడు. మెచ్చుకోలు కబుర్లతో రాజుని మెప్పించి, తన స్థానం పటిష్థం చేసుకున్నాడు. కేవలం మంత్రి సలహాలపైనే ఆధార పడడం, ఏ రాజుకూ మంచిదికాదని శూరసేనుడు గ్రహించలేకపోతున్నాడు. ప్రస్తుతానికి మనం చేయగలిగిందేమీ లేదు. కాని నువ్వు దేశానికొక ఉపకారం చేయాలి. నీ కుమారుడు సునందుడికిప్పుడు పదేళ్ళ వయసు గదా! చండకారణ్యం లోని వితండుడి గురుకులాశ్రమానికి వాణ్ని పంపు. వితండుడు నీ కుమారుడిని విచక్షణ జ్ఞానం గల మహా మంత్రిగా తీర్చి దిద్దుతాడు. నీ కుమారుడు విద్య ముగించుకుని తిరిగి వచ్చేవరకూ, మన దేశానికి మోక్షం లేదు,” అన్నాడు. పాత మంత్రి భార్య అందుకు సరేనని అలాగే చేసింది. పదేళ్ళ వయసులో సునందుడు, తల్లిని విడిచి చండకారణ్యం చేరుకున్నాడు.

అక్కడ వితండుడు, వాణ్ణి చూసి విషయమడిగి తెలుసుకుని, “గురుకులానికి జ్ఞాన సముపార్జన కోసం రావాలి. మంత్రి పదవిని ఆశించి రాకూడదు. అయినా నీకింకా పదవి గురించి ఆలోచించే వయసు రాలేదు.” అన్నాడు. నునందుడు వితండుడికి నమస్కరించి, “గురువర్యా! నా తండ్రి మంచి సలహాలతో మహారాజుకు సాయ పడిన మాట నిజం. ఆ విధంగా దేశానికి ఉపకారం జరిగింది. కానీ నా తండ్రి కారణంగా రాజుకు మంత్రి సలహాలన్నీ మంచి సలహాలేనన్న దురభిప్రాయం కలిగింది. అది తొలగించాల్సిన భాద్యత నాది. సమర్థుడైన మంత్రి, రాజులో విచక్షణా జ్ఞానాన్ని పెంచుతాడు తప్ప, అన్నింటికీ తనపై ఆధారపడేలా చేయడు. నా తండ్రి చేసిన తప్పును సవరించడం కోసమే నేను తమ వద్దకు వచ్చాను.” అన్నాడు. వితండుడు, సునందుణి దీవించి, “నీలో గొప్ప తెజస్సుంది. నీ మాటలు వయసుకు మించిన తెలివిని సూచిస్తున్నాయి. నిన్ను సకల శాస్త్ర పారంగాతుడిని చేసి, నా తర్వాత ఈ గురుకులాన్ని నీకి అప్పగించాలనిపిస్తోంది. అయితే, నీ అభిప్రాయం కూడా న్యాయమైనదే! కానీ ఒక్క విషయం గుర్తుంచుకో! కేవలం ఉద్యోగం, పదవిని ఆశించి చదివేవాడు, జీవితంలో ఎందుకూ కొరగాకుండా పోతాడు.” అన్నాడు. సునందుడు వినయంగా తలవంచి ఊరుకుని, ఆ రోజే విద్యాభ్యాసం ప్రారంభించాడు. వితండుడు వాడికి అన్నీ నేర్పుతూనే రాజరికం, మత్రంగాల గురించి కూడా వివరిస్తుండేవాడు. ఆ విధంగా మూడు సంవత్సరాలు గడిచేసరికి, వాడు తనకంటేముందు చేరినవారిని కూడా అధిగమించి గురుకులంలో ప్రథముడుగా నిలిచాడు. ఒక రోజు వితండుడు శిష్యులు అందర్నీ సమావేశ పరించి, “మీ లో రమాకాంతుడు ఎందుకూ కోరగానివాడని గుర్తించాను. ఇన్నేళ్ళ నా శిక్షణ వాడి విషయంలో వృధా అయిందని నాకెంతో బాధగా వుంది. మీలో ఎవరైనా వాడి బాధ్యతను స్వీకరించి, వాడి మెదడులో రవ్వంత జ్ఞానాన్ని ప్రవేశించ పెట్టినా, నాకు సంతోషం. అలా చేసినవాడికి నా తదనంతరం గురుకులం అప్ప జెబుతాను.” అన్నాడు. ఇది వింటూనే రమాకాంతుడు కోపంగా లేచి, “నా సాటి వారిచేత పాఠాలు చెప్పించుకునేందుకు నేనిక్కడికి రాలేదు. నలుగురి ముందూ నా గురువే నన్నిలా అవమానించాక, నాకిక్కడ పనేముంది?” అని వెళ్ళిపోయాడు. అప్పుడు వితండుడు నిట్టూర్చి, “రమాకాంతుడికి మంత్రి కావాలన్న కొరిక బలంగా వుంది. అందువల్ల ఏ విద్య అబ్బలేదు.” అన్నాడు. మరొక రెండు సంవత్సరాలకు సునందుడి విద్యాభ్యాసం పూర్తయ్యింది. వాడు వితండుడిని గురుదక్షిణగా ఏమి కావాలని అడిగాడు. “నువ్వు నా గురుకులాన్ని నడుపుతానంటే అదే నాకు గురుదక్షిణ!” అన్నాడు వితండుడు. “గురువర్యా! గురువుకంటే ప్రథమ స్థానం తల్లిదని సర్వ శాస్త్రాలు ఘోషిస్తున్నాయి. మాతృదక్షిణను కాదని గురుదక్షిణ ఇమ్మని తమరాదేసిస్తే, అలాగే చేస్తాను!” అన్నాడు సునందుడు. “పదిహేనేళ్ళ వయసుకే ఇంతవాడివయ్యావు. నీ జ్ఞానం ఒక రాజ భావనానికీ, నీ తెలివి ఒక రాజుకు పరిమితం కావడం ఇష్టం లేక అలా అన్నాను. నీ మనసుకు తోచిన పని ఏది చేస్తే, అదే నా గురు దక్షిణ. వెళ్లిరా నాయనా!” అన్నాడు. సునందుడు విరూపదేశారిగ వెళ్ళాడు. సూరసేనుడు ఇప్పుడు రాజ్యమేలడం లేదని, ఆయన అనారోగ్యంతో మంచం పట్టడం వల్ల మూడు సంవత్సరాల నించి ఆయన కుమారుడు వీరసేనుడు రాజ్యమేలుతున్నాడని తెలుసుకున్నాడు. వీరసేనుడు గొప్ప అహంకారి. అన్నీ తనకే తెలుసనుకుంటాడు. తనకు సలహాలివ్వడానికి కాక, తను చెప్పింది అవుననడానికి మంత్రి కావాలి అతడికి! తన తండ్రి సూరసేనుడిని మెప్పించిన మంత్రి అనర్హుడని అంతా అనడం వల్ల, కొత్త మంత్రి కోసం ప్రకటన చేశాడు. సునందుడు ఇల్లు చేరగానే తల్లి ఈ విషయాలన్నీ చెప్పి, “నువ్వు సరైన సమయానికి వచ్చావు. రేపే వీరసేనుడు కొత్త మంత్రిని ఎన్నుకోబోతున్నాడు. నువ్వాయనకు మంత్రివై, తండ్రిని మించిన తనయుడనిపించుకోవాలి.” అన్నది. దురదృష్టం కొద్ది ఆ రాత్రే సునండుడికి వొళ్ళు తెలియని జ్వరం వచ్చింది. అప్పుడు రాజగురువు వచ్చి వాణ్ణి కలుసుకుని, “నాయనా! కొత్త మంత్రి ఎన్నిక అయిపొయింది. నీవు వచ్చినట్లు నాకు ఆలస్యంగా తెలిసింది. ఇప్పటికైనా సమయం మించిపోలేదు. నాతొ వస్తే రాజుకు నిన్ను పరిచయం చేస్తాను. నేను చెబితే ఇద్దరు మంత్రులను తీసుకునేందుకు రాజు వెనకాడడు. ప్రస్తుత పరిస్థితిలో దేశానికి నీ అవసరం ఎంతైనా వుంది.” అన్నాడు. సునందుడు అందుకు అంగీకరించినా, ముందుగా కొత్త మంత్రిని కలుసుకుని మాట్లాడాలన్నాడు. రాజగురువు వాణ్ణి కొత్త మంత్రి వద్దకు తీసుకు వెళ్ళాడు. వితండుడు ఎందుకూ పనికి రానివాడని తీర్మానించిన రమాకాంతుడక్కడ వాడికి కొత్త మంత్రి వేషంలో దర్శనమిచ్చాడు. ఇద్దరూ పరస్పరం కుశల ప్రశ్నలు వేసుకున్నాక, రాజగురువు రామాకంతుడికి తన మనసులోని మాట చెప్పాడు. అందుకు రమాకాంతుడు ఎంతో సంతోషించి, “మనమిద్దరం కలిసి మంత్రులుగా ఒకే రాజు వద్ద పనిజేయడం, నా అదృష్టంగా భావిస్తాను.” అన్నాడు.

సునందుడు మాత్రం రామాకాంతుడి భుజం తట్టి, “నేను నిన్ను అభినందించాలని వచ్చాను. గురువుగారు గురుకులం బాధ్యతా తీసుకుంటే, అదే నా గురుదక్షిణ అన్నారు. ఆయన మాట కాదనలేను. నేనిప్పుడు చండకారణ్యానికి వెళుతున్నాను.” అని ఇంటికిపోయి, తల్లిని వెంటబెట్టుకుని చండకారణ్యం లోని గురుకులానికి బయలుదేరాడు. భేతాళుడు ఈ కథ చెప్పి, “రాజా, గురుదక్షిణకంటే, మాతృదక్షిణ ముఖ్యమని రాజ్యానికి తిరిగి వచ్చి మంత్రి కాదలచిన సునందుడు, మనసెందుకు మార్చుకున్నాడు? వీరసేనుడు కొత్త మంత్రిని కాదలచిన సునందుడు, మనసెందుకు మార్చుకున్నాడు? వీరసేనుడు కొత్త మంత్రిని ఎన్నుకునే రోజునే తనకు జ్వరం వచ్చి ఇల్లు కదలలేకపోవడం దైవ సంకల్పం అనుకున్నాడా? అలా కాక, రామాకాంతుడి వంటి పనికిమాలిన వాడితో కలిసి పని చేయడం అవమానంగా భావించాడా? అన్నిటినీ మించి, అలాంటి అసమర్థుడు మంత్రిగా ఉన్నప్పుడే రాజుకు తనబోటివాడి అవసరం అతిముఖ్యమని ఎందుకు గ్రహించలేక పోయాడు? వితండుడి వంటి ఉద్దండ పండితుడి వద్ద శిక్షణ పొందినా సునందుడిలో లోకజ్ఞానం, సమయ స్ఫూర్తి, లక్ష్యశుద్దీ లోపించడానికి కారణం ఏమిటి? ఈ సందేహాలకు సమాధానం తెలిసికూడా చెప్పకపోయావో, నీ తల పగిలిపోతుంది.” అన్నాడు. దానికి విక్రమార్కుడు, “తన విద్యా, తెలివితేటలూ ఒక రాజుకు పరిమితం చేయకుండా, ఎందరికో ఉపయోగపడేలా చేయమని గురువు చెప్పినా వినకుండా, సునందుడు ఇంటికి తిరిగి వచ్చాడు. అందుకు కారణం వాడికి తల్లీ, రాజగురువుల పట్ల గల భక్తీ గౌరవాలు. అయితే, కొత్త రాజు వీరసేనుడు మంత్రిని ఎన్నుకున్న తీరు వాడిని ఆశ్చర్య పరచాడమేగాక, ఆలోచించేలా చేసింది. వీరసేనుడు ఆహంకారే కావచ్చు, కాని తెలివైనవాడు. ఆయన తెలివితక్కువ వాడైతే, మంత్రి తెలివైనవాడైనా తెలివి వృధా. సునందుడు తెలివైనవాడు కాబట్టి తన సలహాలతో రాజుకు సాయపడగలడు. అయితే రాజు తన తెలివి అంటా వెచ్చించి రామాకాంతుడిని మంత్రిగా ఎన్నుకున్నాడు. ఒక తెలివైనవాడు రామాకాంతుడి లాంటి వాణ్ణి మంత్రిగా ఎన్నుకున్నాడాంటే అర్ధమేమిటి? ఆయన దృష్టిలో మంత్రి పదవికి ఏమాత్రమూ విలువు లేదన్న మాట. అది కేవలం అలంకారప్రాయం మాత్రమే. అలాంటి మంత్రి పదవికోసం, సునందుడు తన విద్యావిజ్ఞానాలను వృధా చేసుకుంటే, అది మాతృ దక్షిణ అనిపించుకోదు. అందుకే వాటిని గురుదక్షిణ గా ఇచ్చి, గురుకులాన్ని సమర్ధవంతంగా నడిపి, తన జీవితాన్ని సార్థకం చేసుకుందామని అనుకున్నాడు. అంతేతప్ప, వాడిలో లోకజ్ఞతా, సమయ స్ఫూర్తి, లక్ష్యశుద్ధి లోపించడం వల్ల కాదు.” అన్నాడు. రాజుకు ఈ విధంగా మౌనభంగం కలగగానే, భేతాళుడు శవంతో సహా మాయమై, తిరిగి చెట్టెక్కాడు. Bhanusweety7788 (చర్చ) 07:26, 25 జనవరి 2026 (UTC)

దేవుడే కాపాడుతాడు!

అనగనగా ఒక నది గట్టున ఒక ఊరు వుండేది. ఊళ్ళో జనాలంతా ప్రశాంతంగా, కలిసి కట్టుగా ఉండేవారు. ఆ ఊళ్ళో ఒక గుడి వుండేది. రోజు గ్రామ ప్రజలు ఆ ఊళ్ళో పూజలు చేసేవారు. గుడిలో పూజారిని ఆదరించి వారు. అలాంటి పండంటి ఊళ్ళో ఒక సంవత్సరం ఉద్ధృతం గా వర్షాలు పడి, నది పొంగి, వరదలు వచ్చాయి. ఊరంతా నీళ్ళు నిండి పోవడం మొదలయ్యింది. ఊళ్ళో వున్న వారంతా వరదనుంచి తప్పించుకోవటానికి, తమ ఇళ్ళను వదిలేసి పయి ప్రాంతాలకు బయలుద్యారారు. అందులో ఒక పెద్దమనిషి గుడి వైపు పరిగెత్తి అందులోని పూజారి గారిని కూడా వారితో వచ్చేయమని ప్రాధేయ పడ్డాడు- “వరద నీళ్ళు ఊళ్ళోకి వచ్చేసాయి, ఇంటి గడపల దాకా నీళ్ళున్నాయి, పరిస్థితి ప్రమాదకరంగా వుంది. మేము అందరం ఊరు వదిలి వెళ్లి పోతున్నాము, మీరు కూడా మాతో వచ్చేయండి!” ఆ పూజారి ప్రశాంతంగా, “నా గురించి దిగులు పడకండి, నేను నిత్యం సేవించే నా స్వామే నన్ను కాపాడుతాడు. మీరు వెళ్ళండి.” అన్నారు. ఈ మాట విని ఆ పెద్దమనిషి వెళ్ళిపోయాడు. కొంత సేపటికి నీళ్ళు నడుము దాకా వచ్చేసాయి. పూజరిగారు గుడి గట్టున నుంచొని జపం చేసుకుంటుంటే ఒక గుర్రపు బండిలో పోతున్న వారు కొంత మంది ఆగి, పూజారిగారిని కూడా బండి యెక్క మన్నారు. కానీ పూజారిగారు మట్టుకు, “నన్ను దేవుడే కాపాడతాడు!” అని గుడిలోనే వుండిపోయారు. ఇంకొంచం సేపటికి నీళ్ళు మెడ దాకా వచ్చేసాయి. పడవలో ప్రయాణం చేస్తున్న కొందరు చూసి వారితో వచ్చేయమని బ్రతిమాలుకున్నారు. “మీరు ఇంకా ఇక్కడే వున్నారా! ఇక్కడ వుండడం చాలా ప్రమాదం, నీళ్ళు చాలా వేగంగా వచ్చేస్తున్నాయి, మీరు మాతో రండి!” అన్నారు. కాని వారితో కూడా పూజరిగారు, “మీరు వెళ్ళండి, నన్ను దేవుడే కాపాడతాడు” అన్నారు. చలితో వణుకుతూ ఆ పూజారి ముక్కు దాకా నీళ్ళు వచ్చేసరికి ఇంక ఖంగారు పడ్డాడు. అతి త్వరలో గుడి మొత్తం నీళ్ళు నిండిపోయాయి. పూజరిగారు దేవుడి ధ్యానం చేసుకుంటూనే గుడి గోపురం ఎక్కి కూర్చున్నారు. కొంత సేపటికి దిగులు మొదలయ్యింది. ఎప్పటికీ వాన ఆగటంలేదు, చలి గా వుంది, నీళ్ళ ప్రవాహం ఎక్కడా ఆగేలా కనిపించటంలేదు. “దేవుడా! నేను నీకు ఏమి తక్కువ చేసాను? రోజు శ్రద్ధగా పూజలు చేసాను. నిన్నే నమ్ముకున్నాను! అయినా నన్ను కాపాడడానికి రావేంటి!” అని దేవుడితో ఫిరియాదు చేసుకోవడం మొదలెట్టాడు. దేవుడు ప్రత్యక్షం అయ్యాడు. “మూర్ఖుడా! నీకు మనిషిని పంపించాను, బండిని పంపించాను, పడవను పంపించాను! నువ్వే రాకుండా ఇక్కడ తిష్ట వేసావు. నువ్వు నన్ను గుర్తు పట్టకపోతే అది నా తప్పా?” అని మందలించి మాయమయిపోయాడు. పూజారికి వెంటనే గ్యానోదయం అయ్యింది. చేసిన పొరపాటు గ్రహించి, క్షమాపణ కోరాడు. కొంత సేపటికి మరో పడవలో కొంత మంది కనిపించారు. “పూజారి గారు! మీరు ఇంకా ఇకాడే వున్నారని తెలిసింది, మాతో రండి, ఇక్కడ వుండడం మంచిది కాదు!” అన్నారు. పూజారి గారు మరో మాట మాట్లాడకుండా పడవ ఎక్కి ప్రాణాలను కాపాడుకున్నారు. Bhanusweety7788 (చర్చ) 07:30, 25 జనవరి 2026 (UTC)

కోతి కుతూహలం

అనగనగా ఒక అడవిలో కొంత మంది వడ్రంగులు పని చేసుకుంటున్నారు. వారు రోజు అడవిలో చెట్లు నరికి, చక్కలు కొట్టి వాటితో చక్క సామాను చేసుకుంటూ ఉండేవారు. మధ్యాన్నం దెగ్గిర వున్న ఏటి గట్టు మీద కూర్చుని భోజనం చేసి, విశ్రాంతి తీసుకుని మళ్ళీ పని ప్రారంభించేవారు. ఒక రోజు అలాగే మధ్యాన్నం అయ్యింది. అక్కడున్న వడ్రంగులలో ఒక్కడు ఒక చెట్టును కొట్టి అడ్డంగా చక్కలు చేస్తున్నాడు. పని మధ్యలో ఆపితే సగం కోసిన దుంగలో ముక్కలు మళ్ళీ దెగ్గిర పడిపోతాయని మధ్యలో ఒక చక్క ముక్కను చీలిక చేసి అడ్డంగా పెట్టి భోజనానికి వెళ్లి పోయాడు. ఇంతలో అక్కడికి ఒక కోతి దళం వచ్చింది. కోతులు కార్మికులు వదిలేసిన వివిధ యంత్రాలతో ఆడుకోవడం మొదలెట్టాయి. అందులో ఒక కోతి ఆ దుంగ, దుంగ మధ్యలో చీలిక చూసింద. కోతి ఇలాంటిది ఇంతక ముందర ఎప్పుడు చూడలేదు. కుతూహలంతో ఆ చీలికని పరీక్షించడం మొదలెట్టింది. రెండు చేతులతో లాగింది. అలా లాగ గానే చీలిక బయటికి వచ్చేసి, దుంగ లో చేసిన రంద్రం ఠక్కుమని దేగ్గిరపడి మూసుకుపోయాయి. అందులో కోతి తోక ఇరుక్కు పోయింది. కోతి గట్టి గట్టిగా అరవడం మొదలెట్టింది. భరించలేని నొప్పి కదా! ఆ శబ్దానికి మిగితా కోతులు కూడా భయ పడి పారి పోయాయి. శ్రామికులు అరుపులు విని చూడడానికి వచ్చి, కోతి చేసిన పని చూసారు. కోతి తోకను విడిపించారు. పరిచయం లేని విషయాలలో ముక్కు దూర్చ కూడదని అందుకే పెద్దలు చెప్తారు. Bhanusweety7788 (చర్చ) 07:32, 25 జనవరి 2026 (UTC)

రాజుగారి కోతి

అనగనగా ఒక రాజుగారు ఉండేవారు. ఆ రాజుగారికి ఒక పెంపుడు కోతి ఉండేది. కోతి చాలా మూర్ఖుడు కాని రాజుగారికి కోతి అంటే చాలా ఇష్టం. ఆ కోతికి రాజుగారి గదులలోకి కూడా వచ్చే పోయే స్వేచ్ఛ ఉండేది. ఒక రోజు రాజుగారు నిద్రపోతుంటే కోతి కాపలా కాస్తోంది. ఇంతలో రాజుగారి భుజం మీద ఒక ఈగ వాలింది. కోతి ఈగని తోలడానికి ప్రయత్నం చేసింది. కాని ఎన్ని సార్లు తోలితే అన్ని సార్లు ఆ ఈగ కొంచం సేపు ఎగిరిపోయి మళ్ళీ వచ్చి రాజుగారు మీద వాలుతోంది. రాజుగారికి నిద్రాభంగం అవ్వకుండా ఉండాలంటే ఎలా? కోతికి ఒక ఐడియా వచ్చింది. ఒక కత్తిని తీసుకుని వచ్చి రాజుగారి దెగ్గిర కూర్చుంది. మళ్ళీ ఈగ రాజుగారి ముక్కు మీద వాలగానే కత్తితో దాడి చేసింది. ఈగ ఎగిరిపోయింది కాని రాజుగారికి మట్టుకు బాగా గాయాలు తగిలాయి. అందుకే మూర్ఖులతో చనువు మంచిది కాదని పెద్దలు చెప్తారు. Bhanusweety7788 (చర్చ) 07:33, 25 జనవరి 2026 (UTC)

బాటసారుల అదృష్టం

అనగనగా ఒక రహదారిలో రాము, గిరి అనబడే ఇద్దరు బాటసారులు కలిసి ప్రయాణం చేస్తున్నారు. దారిలో అనుకోకుండా గిరికి ఒక సంచి కనిపించింది. ఆ సంచి తెరిచి చూస్తే అందులో బంగారు నాణాలు ఉన్నాయి! “నేను యెంత అదృష్టవంతుడిని, నాకు అనుకోకుండా ఇంత బంగారం దొరికింది!” అని గిరి రాముతో అన్నాడు. “నేను అదృష్టవంతుదిని అనకు, మనం అదృష్టవంతులము” అని రాము బదులు చెప్పాడు. “అదెలా కుదురుతుంది? సంచి నాకు దొరికింది కనుక బంగారమూ నాడదే, అదృష్టము నాదే! మనం కాదు; నేను అదృష్టవంతుడిని!” అని గిరి కోపంగా అన్నాడు. రాము గొడవ పడడం ఎందుకులే అనుకుని ఊరుకున్నాడు. ఇంతలో వెనక నుంచి “దొంగ! దొంగా!” అని అరుపులు వినిపించాయి. వెనక్కి తిరిగి చూస్తే కొంత మంది కోపంగా కర్రలు, కట్టెలు పట్టుకుని పరిగెత్తుకుంటూ వస్తున్నారు! “అరెరే! మన దెగ్గిర కనుక ఈ సంచి చూస్తే మనం దొరికిపోతాము. వాళ్ళు మనల్ని చితక్కోట్టేస్తారు!” అని గిరి ఖంగారు పడ్డాడు.మనం కాదు, నువ్వు దొరికిపోతావు. నిన్ను చితక్కోట్టేస్తారు. ఈ సంచితో నాకేమి సంబంధం లేదన్నావు కదా” అని కూల్ గా రాము జవాబు చెప్పాడు. మనం ఇతర్లతో మన అదృష్టం పంచుకోనప్పుడు వాళ్ళు మన దురదృష్టంలో కలిసి వస్తారనుకోవడం మూర్ఖత్వమే కదా! Bhanusweety7788 (చర్చ) 07:34, 25 జనవరి 2026 (UTC)

గౌరవం

గౌరవంమీరు ముందుగా మీ గురించి గౌరవం చూపితేనే, ఇతరులు కూడా మీకో గౌరవంతో చూస్తారు. అయితే ఒక తెలుగు భావాన్ని కూడా అందించాలంటే ఇలా చెప్పుకోవచ్చు:

➡️ “మంచి ఆచారం, నిజాయితీ, మర్యాద చూపితే ఇక ముందు మనకూ గౌరవం వస్తుంది.” 

మీకు దీన్ని పోస్టర్/స్టేటస్ కోసం కావాలంటే కూడా చెబుతారా? 😊 ~2026-53588-7 (చర్చ) 07:40, 25 జనవరి 2026 (UTC)

మధ్యపనం..

మద్యపానం మన శరీరానికి, మన కుటుంబానికి, మన జీవిత సంపదలకు ముప్పును తెస్తుంది — మనమే మన బలాన్ని, మనమే మన ఆనందాన్ని సురక్షితంగా ఉంచాలి.” 💡 మద్యపానం వల్ల ఆరోగ్యానికి ప్రమాదాలు, సంబంధాలపై చెడు ప్రభావం వస్తాయి — చాలా సందర్భాల్లో ఇది వ్యసనంగా మారి కుటుంబ బంధాలను, జీవిత లక్ష్యాలను నష్టంకు గురుస్తుంది. మీరు దీనిని స్టాటస్/పోస్టర్ గా కూడా వాడుకోవచ్చు! ~2026-53588-7 (చర్చ) 08:06, 25 జనవరి 2026 (UTC)

మినీ కవిత

పల్లె గుండెల్లో పుట్టి, తరతరాలుగా జీవించే మాటే—జానపద మినీ కవిత. Chandana25 (చర్చ) 05:10, 26 జనవరి 2026 (UTC)

అమ్మ

చిన్నప్పటి నుంచి రవి అమ్మ చేతులే తన ప్రపంచం. ఉదయం లేచినప్పటి నుంచి రాత్రి నిద్రపోయే వరకూ ఆమె శబ్దం, ఆమె చూపు, ఆమె స్పర్శ—అన్నీ భద్రతలా అనిపించేవి.

కాలం మారింది. చదువు, ఉద్యోగం అంటూ రవి నగరానికి వెళ్లాడు. ఫోన్ కాల్స్ తగ్గాయి, మాటలు తగ్గాయి.

ఒక రోజు అలసటతో ఇంటికి వచ్చాడు. తలుపు తెరిచిన వెంటనే అమ్మ అడిగింది—

“అన్నం తిన్నావా నాన్నా?”

అదే మాట…

చిన్నప్పుడు విన్నదే, పెద్దయ్యాక మర్చిపోయిందే.

ఆ క్షణంలో రవికి అర్థమైంది—

ప్రపంచం ఎంత మారినా,
తన కోసం తానే తినకుండా ఎదురు చూసేది ఒక్క అమ్మ మాత్రమే అని.

అమ్మ చిరునవ్వులోనే రవికి ఇంటి అర్థం దొరికింది. Chandana25 (చర్చ) 05:12, 26 జనవరి 2026 (UTC)

అన్నయ్య

చిన్న అడుగులకు దారి చూపిన నీడ,

పడిపోతే ముందే నిలిచిన చేతి తోడు,
గట్టిగా చెప్పినా గుండెల్లో ప్రేమ దాచిన వాడు—
అన్నయ్య అంటే భద్రతకు మరో పేరు. Chandana25 (చర్చ) 05:14, 26 జనవరి 2026 (UTC)

ఉగాది

ఉగాది తెలుగువారి ముఖ్యమైన పండుగలలో ఒకటి. ఇది కొత్త సంవత్సరానికి ఆరంభంగా భావించబడుతుంది. ‘యుగాది’ అనే పదం ‘యుగం’ మరియు ‘ఆది’ అనే పదాల నుంచి వచ్చిందని భావిస్తారు. అంటే కొత్త కాలానికి ప్రారంభం అనే అర్థం. చైత్ర మాస శుక్ల పక్ష పాడ్యమి నాడు ఉగాది పండుగను ఘనంగా జరుపుకుంటారు. ఉగాది పండుగ ప్రకృతి మార్పును సూచిస్తుంది. వసంత ఋతువు ఆరంభమవుతూ, చెట్లు కొత్త చిగురులతో, పూలతో అలంకరించబడతాయి. ఈ కాలంలో రైతులు కొత్త ఆశలతో తమ పనులను ప్రారంభిస్తారు. అందుకే ఉగాది ఆశాభావానికి, ఆనందానికి ప్రతీకగా నిలుస్తుంది. ఉగాది ప్రత్యేకతలో ఉగాది పచ్చడి ముఖ్యమైనది. బెల్లం, వేపపూవు, మిరపకాయ, ఉప్పు, చింతపండు, మామిడికాయ వంటి ఆరు రుచులు కలిపి చేసే పచ్చడి జీవితం తీపి–చేడు–కారం–పులుపు అన్నీ కలిసినదని బోధిస్తుంది. ప్రతి పరిస్థితిని సమానంగా స్వీకరించాలనే సందేశాన్ని ఇది అందిస్తుంది. ఈ రోజున ఇళ్లను శుభ్రపరచి, మామిడి ఆకులతో తోరణాలు కడతారు. దేవాలయాలలో పూజలు చేస్తారు. పెద్దలు పిల్లలకు ఆశీర్వచనాలు ఇస్తారు. పంచాంగ శ్రవణం ద్వారా రాబోయే సంవత్సరంలోని ఫలితాలను తెలుసుకోవడం కూడా ఒక సంప్రదాయం. ఉగాది పండుగ కుటుంబ సభ్యులను ఒకచోట చేర్చి, సంప్రదాయాలను గుర్తు చేసే పవిత్ర సందర్భం. ఆధునిక కాలంలో జీవన శైలి మారినా, ఉగాది మన సంస్కృతికి మూలంగా నిలుస్తోంది. ముగింపుగా, ఉగాది కేవలం పండుగ మాత్రమే కాదు; అది కొత్త ఆశలకు, కొత్త ఆలోచనలకు ఆహ్వానం. జీవితం అన్ని రుచులతో కూడినదని గుర్తు చేస్తూ, ముందుకు సాగమని ప్రేరేపించే పండుగే ఉగాది. Chandana25 (చర్చ) 05:15, 26 జనవరి 2026 (UTC)

కల

కళ అనేది మన భావాలను, ఆలోచనలను అందంగా వ్యక్తపరిచే ఒక సాధనం. మనిషి ఆనందం, దుఃఖం, ప్రేమ, కోపం వంటి భావాలన్నిటికీ కళ ఒక రూపం ఇస్తుంది. చిత్రకళ, సంగీతం, నృత్యం, సాహిత్యం, శిల్పకళ వంటి ఎన్నో రూపాల్లో కళ మన జీవితంలో భాగమై ఉంటుంది. కళ మనసుకు ప్రశాంతతను ఇస్తుంది. ఒత్తిడి, అలసట ఉన్నప్పుడు సంగీతం వింటే లేదా చిత్రాన్ని చూస్తే మనసు తేలికపడుతుంది. కళ ద్వారా మన సృజనాత్మకత పెరుగుతుంది, ఆలోచన శక్తి విస్తరిస్తుంది. పిల్లల వ్యక్తిత్వ వికాసంలో కూడా కళ ముఖ్యమైన పాత్ర పోషిస్తుంది. కళ మన సంస్కృతి, సంప్రదాయాలను కాపాడుతుంది. పురాతన చిత్రాలు, నాట్యరూపాలు, శిల్పాలు మన చరిత్రను మనకు తెలియజేస్తాయి. ఒక దేశానికి కళ దాని గుర్తింపుగా నిలుస్తుంది. ముగింపుగా చెప్పాలంటే, కళ లేకుండా జీవితం ఊహించలేం. కళ మన జీవితాన్ని రంగులమయం చేస్తుంది, మనిషిని మరింత సున్నితమైనవాడిగా, సృజనాత్మకుడిగా తీర్చిదిద్దుతుంది. Kowshik7 (చర్చ) 05:17, 26 జనవరి 2026 (UTC)

కథ

మన జీవితం నుంచి పుట్టి, మన హృదయానికే తిరిగి చేరే అనుభూతి.

                        కథ – ఒక వ్యాసం

కథ అనేది మానవ జీవితానికి అద్దంలాంటిది. మనిషి అనుభవాలు, భావాలు, ఆశలు, బాధలు—all ఇవన్నీ కథ రూపంలో సహజంగా వ్యక్తమవుతాయి. పురాతన కాలం నుంచి నేటి ఆధునిక యుగం వరకూ కథలు సమాజాన్ని ప్రభావితం చేస్తూనే ఉన్నాయి. కథలో పాత్రలు ముఖ్యమైన పాత్ర పోషిస్తాయి. ఆ పాత్రల ద్వారా మనిషి స్వభావం, సంబంధాలు, సంఘర్షణలు స్పష్టంగా కనిపిస్తాయి. కథ చదివే పాఠకుడు ఆ పాత్రలతో తనను తాను అనుసంధానించుకుని, వారి విజయాల్లో ఆనందించి, బాధల్లో విచారిస్తాడు. ఇదే కథ శక్తి. కథ కేవలం వినోదం మాత్రమే కాదు; అది జీవితానికి మార్గదర్శకమూ. మంచి–చెడు, న్యాయం–అన్యాయం, ప్రేమ–త్యాగం వంటి విలువలను కథలు సులభంగా నేర్పుతాయి. చిన్న కథలు తక్కువ మాటల్లో లోతైన సందేశాన్ని అందించగలవు. సమాజ మార్పులకు కథలు సాక్ష్యాలుగా నిలుస్తాయి. అప్పటి పరిస్థితులు, ఆచారాలు, ప్రజల ఆలోచనా విధానం కథలలో ప్రతిఫలిస్తాయి. అందుకే కథలు చరిత్రను కూడా మౌనంగా నమోదు చేస్తాయి. ముగింపుగా, కథ అనేది మాటల సమాహారం కాదు—అది అనుభూతుల ప్రయాణం. ఒక మంచి కథ పాఠకుడి మనసులో ప్రశ్నలను రేపి, ఆలోచనలను మేల్కొలిపి, జీవితాన్ని కొత్త కోణంలో చూడటానికి సహాయపడుతుంది. Chandana25 (చర్చ) 05:18, 26 జనవరి 2026 (UTC)

ప్రశాంతత

ప్రశాంతత అంటే మనసు, హృదయం, మరియు ఆలోచనల్లో ఉన్న శాంతి. ఈ శాంతి లేకుండా మన జీవితంలో సంతోషం, సఫలత ఉండలేవు. మనసులో కలత, కోపం, ఆవేదన ఉంటే మనం మంచి నిర్ణయాలు తీసుకోలేం.

ప్రకృతి, ధ్యానం, మంచి ఆచారాలు, సాహిత్యం, సంగీతం వంటి వాటిలో మనకు ప్రశాంతత దొరుకుతుంది. ఉదాహరణకు, పువ్వుల సువాసన, ప్రకృతి దృశ్యాలు మనలో ఒక సున్నితమైన శాంతి కలిగిస్తాయి. అలాగే మన స్నేహితులు, కుటుంబ సభ్యులతో ఉన్న స్నేహపూర్వక సంబంధాలు కూడా మన హృదయాన్ని ప్రశాంతంగా చేస్తాయి.

ప్రశాంతత మన ఆరోగ్యానికి, మనసుకి, మన జీవితానికి మేలుగా ఉంటుంది. సమస్యలు వచ్చినప్పటికీ మనం ప్రశాంతంగా ఆలోచిస్తే, వాటిని సులభంగా పరిష్కరించవచ్చు. కావున, మన జీవితంలో ప్రశాంతతను ఎల్లప్పుడూ ప్రాధాన్యత ఇవ్వాలి.

ముగింపు:

ప్రశాంతతను మనసులో నిలిపినవాడు సంతోషంగా, సులభంగా జీవించగలడు. ఇది కేవలం భౌతిక సౌఖ్యానికి మాత్రమే కాదు, ఆత్మ సంతృప్తికి కూడా మూలం. Kowshik7 (చర్చ) 05:21, 26 జనవరి 2026 (UTC)

కవిత

మాటల్లో దాగిన హృదయపు స్వరం. Chandana25 (చర్చ) 05:22, 26 జనవరి 2026 (UTC)

అక్క

చిన్నప్పట్లో నాకు అమ్మ తర్వాత అమ్మలా కనిపించినది అక్కే. స్కూల్‌కి వెళ్లేటప్పుడు జడలు వేయడం, జ్వరం వస్తే రాత్రంతా మెలుకువగా కూర్చోవడం—అవి ఆమెకు సహజమే. నేను తప్పు చేస్తే మందలించేది కూడా ఆమెనే, కానీ ఎవరు నన్ను ఏమీ అన్నా ముందుగా ఎదురయ్యేది కూడా అక్కే. కాలం గడిచింది. అక్క పెళ్లై వేరే ఇంటికి వెళ్లింది. ఇల్లు పెద్దగా అనిపించింది, మాటలు తగ్గాయి. ఒకసారి నేను కష్టంలో ఉన్నప్పుడు, ఎవరికీ చెప్పకుండా అక్కకు ఫోన్ చేశాను. ఆమె ఏమీ అడగలేదు—“నేనున్నాను” అన్న ఒక్క మాట చాలు అనిపించింది. ఆ రోజు నాకు అర్థమైంది—

అక్క అంటే కేవలం బంధం కాదు,
జీవితం పొడవునా వెంట నడిచే మౌనమైన ధైర్యం అని. Chandana25 (చర్చ) 05:24, 26 జనవరి 2026 (UTC)

ఆకాశం

ఆకాశం అనేది మనకు అతి అందమైన ప్రకృతి అందం. ఉదయం పొడుగు సూర్య కిరణాలతో వెలిగిన ఆకాశం, మధ్యాహ్నం తెల్లటి మేఘాలతో కాంతి పూయిన ఆకాశం, సాయంత్రం అర్ధరాత్రి తారలతో నిండిన ఆకాశం—అన్ని మన కళ్ళను ఆకట్టుకుంటాయి. ఆకాశం మనకు శాంతి, ప్రశాంతతను ఇస్తుంది. అది అంతరిక్షానికి ద్వారం, ప్రకృతి అందానికి ఒక ప్రతీక. పక్షులు ఆకాశంలో ఎగురుతూ తమ స్వేచ్ఛను చూపిస్తాయి. ఆకాశం లేకపోతే మనం వర్షం, సూర్య కాంతి, వాతావరణ మార్పులు ఊహించలేము. మన జీవితంలో ఆకాశం మన కళ్ళకు మాత్రమే కాదు, మన మనసుకు కూడా విశాలతను ఇస్తుంది. దీని అర్థంలో ఆకాశం మనకు ఎప్పుడూ ఆశ, స్వేచ్ఛ, మరియు సృజనాత్మకతను గుర్తు చేస్తుంది. ముగింపు:

ఆకాశం మన జీవితంలో ఒక అందమైన, శాంతికరమైన భాగం. దానిని చూడటం, ఆలోచించడం మనసుకి ఆనందాన్ని ఇస్తుంది. Kowshik7 (చర్చ) 05:26, 26 జనవరి 2026 (UTC)

భౌతిక శాస్త్రం

భౌతిక శాస్త్రం అనేది ప్రకృతి లో జరుగుతున్న శక్తులు, చలనాలు, మరియు వస్తువుల పరస్పర సంబంధాలను అధ్యయనం చేసే శాస్త్రం. మనం దైనందిన జీవితంలో చూడగల విశేషాలు, ఉదాహరణకు వస్తువులు పడిపోవడం, కాంతి, వేగం, శక్తి, వర్షం, మరియు విద్యుత్—all భౌతిక శాస్త్రం భాగాలు. భౌతిక శాస్త్రం మనకు ప్రకృతిని అర్థం చేసుకోవడానికి, సాంకేతిక విజ్ఞానాన్ని అభివృద్ధి చేసుకోవడానికి, మరియు సమాజంలో ఉపయోగకరమైన సాధనాలను తయారుచేయడానికి సహాయపడుతుంది. ఉదాహరణకు, రైలు, విమానం, టెలివిజన్, ఫోన్—all భౌతిక శాస్త్రం సూత్రాల ఆధారంగా రూపొందించబడ్డాయి. చిన్నపనిలోనైనా పెద్ద పరిశోధనలలోనైనా, భౌతిక శాస్త్రం మనకు కొత్త విషయాలను కనుగొనటానికి మార్గం చూపిస్తుంది. ఇది మానవ జీవితాన్ని సులభతరం చేస్తూ, సమాజ అభివృద్ధికి తోడ్పడుతుంది. అందుకే భౌతిక శాస్త్రం ప్రతి విద్యార్థికి నేర్చుకోవాల్సిన ముఖ్యమైన శాస్త్రం. Chandana25 (చర్చ) 05:27, 26 జనవరి 2026 (UTC)

భూమి

భూమి తల్లి, అందాల ఘనత,

పచ్చని కాడలు, నీలి ఆకాశం.
పూల సుగంధం, నదుల జలధార,
మన జీవనానికి ఇది ఆరాధ్య ధార.

వర్షం పడుతూ, పంటలకి జీవం,

పక్షుల కూక్కలు, వన్యప్రాణాల గానం.
భూమిని రక్షించు, ప్రేమగా పరిరక్షించు,
మాకు భూమి ఇచ్చిన ఈ అందాన్ని మరిచిపోకు. Chandana25 (చర్చ) 05:29, 26 జనవరి 2026 (UTC)

నీరు

నీరు ప్రాణాలకు ఆవశ్యకం, పంటలకు జీవం, జీవనానికి అప్రతిహతమైన వస్తువు. Chandana25 (చర్చ) 05:33, 26 జనవరి 2026 (UTC)

దసరా పండుగ

విజయదశమి వెలుగు అమ్మవారి ఊరుగా పేరొందిన చిన్న గ్రామం అది. దసరా దగ్గర పడుతుందంటే చాలు, ఊరంతా కొత్త కళతో మెరిసిపోతుంది. ప్రతి ఇంటి ముందు గొబ్బెమ్మలు, పూలతో అలంకరించిన బొమ్మల కొలువు, పిల్లల నవ్వులతో ఊరు పండుగలా మారుతుంది. ఆ గ్రామంలో చిన్నారి అన్వితకి దసరా అంటే చాలా ఇష్టం. ప్రతి సంవత్సరం అమ్మతో కలిసి బొమ్మల కొలువు పెట్టడం ఆమెకు ఎంతో ఆనందం. ఈసారి మాత్రం ఆమె మనసులో ఒక చిన్న కోరిక ఉంది.

“అమ్మా, ఈసారి మన బొమ్మలలో అమ్మవారి బొమ్మని మనమే తయారు చేద్దాం,” అని చెప్పింది.

అమ్మ చిరునవ్వుతో అంగీకరించింది. ఇద్దరూ కలిసి మట్టితో అమ్మవారి బొమ్మను తయారు చేశారు. అన్విత ఎంతో ప్రేమతో దానికి రంగులు వేసింది. ఆ బొమ్మ చూసిన ప్రతి ఒక్కరూ ఆశ్చర్యపోయారు. దసరా రోజున ఊరిలో పూజలు ఘనంగా జరిగాయి. పిల్లలంతా కొత్త బట్టల్లో, చేతుల్లో పూలతో ఆనందంగా తిరుగుతున్నారు. సాయంత్రం బొమ్మల కొలువు చూడడానికి వచ్చిన వాళ్లు అన్విత తయారు చేసిన అమ్మవారి బొమ్మ దగ్గర కాసేపు ఆగి నమస్కారం చేశారు. అప్పుడే అన్విత నాన్న ఆమె చెవిలో మెల్లగా అన్నాడు—

“అమ్మవారి శక్తి అంటే ఇదే… మనలోని మంచితనాన్ని బయటికి తీసుకురావడం.”

విజయదశమి రోజు ఆయుధ పూజలో అన్విత తన పుస్తకాలను పూజించింది.

“నేను కూడా మంచి మనిషిగా ఎదగాలి,” అని మనసులో అనుకుంది.

ఆ రోజు అన్వితకు దసరా అంటే కేవలం పండుగ కాదు…

మంచి చెడుపై గెలిచే రోజు, మనసులో వెలుగు నింపే పండుగ అని అర్థమైంది. Sathwi86 (చర్చ) 05:41, 26 జనవరి 2026 (UTC)

స్నేహం

రామాపురం అనే చిన్న పట్టణంలో ఒకే వీధిలో పెరిగిన ఏడు మంది స్నేహితులు ఉండేవారు.

వారి పేర్లు – అర్జున్, కిరణ్, సాయి, రోహిత్, మనోజ్, విక్రమ్, ఆనంది.
పాఠశాల రోజుల నుంచీ వాళ్ల స్నేహం ఒక కుటుంబంలా ఉండేది.

ప్రతి రోజు సాయంత్రం స్కూల్ అయిపోగానే పాత మామిడి చెట్టు కింద కలుసుకోవడం వారి అలవాటు. చదువులు, ఆటలు, కలలు – అన్నీ అక్కడే పంచుకునేవారు.

“మన స్నేహం ఎప్పటికీ ఇలానే ఉండాలి,” అని ఆనంది ఎప్పుడూ చెప్పేది.

కాలం గడిచింది. కాలేజీ చదువుల కోసం వాళ్లంతా వేర్వేరు ఊర్లకు వెళ్లాల్సి వచ్చింది. మొదట్లో రోజూ ఫోన్లు, మెసేజ్‌లు. కానీ బాధ్యతలు పెరిగే కొద్దీ సంప్రదింపులు తగ్గాయి. ఒకరోజు అర్జున్‌కు ఊరి నుండి వార్త వచ్చింది—

పాత మామిడి చెట్టును రోడ్ విస్తరణ కోసం తొలగించబోతున్నారట.

అర్జున్ వెంటనే గ్రూప్‌లో మెసేజ్ పెట్టాడు.

“మన స్నేహానికి గుర్తైన చెట్టు ఇక ఉండదు… ఒకసారి కలుద్దామా?”

ఆ మెసేజ్ చూసి అందరి మనసుల్లో జ్ఞాపకాలు మెదిలాయి. ఏడుగురూ తమ పనులను పక్కనపెట్టి ఊరికి వచ్చారు.

చెట్టు కింద మళ్లీ కలుసుకున్నప్పుడు, మాటలు అవసరం లేకుండా కన్నీళ్లే స్నేహాన్ని చెప్పేశాయి.

వాళ్లంతా కలిసి చెట్టు కింద ఒక చిన్న బోర్డు పెట్టారు—

“ఇక్కడ ఏడు హృదయాల స్నేహం పెరిగింది.”

ఆ రోజు వాళ్లకు అర్థమైంది—

సమయం, దూరం, పరిస్థితులు మారినా
నిజమైన స్నేహం మాత్రం ఎప్పటికీ మారదు.

ఆ రోజు నుంచి సంవత్సరానికి ఒక్కసారైనా అందరూ కలవాలని నిర్ణయించుకున్నారు.

ఎందుకంటే…
స్నేహం అంటే కలిసుండటం కాదు, కలిసే మనసులు ఉండటం. Sathwi86 (చర్చ) 05:42, 26 జనవరి 2026 (UTC)

మిషన్ కాకతీయ

చెరువుకు వచ్చిన కొత్త జీవితం తెలంగాణలోని శాంతిపురం అనే చిన్న గ్రామం ఒకప్పుడు పచ్చగా, నీటితో నిండిన ఊరు. ఆ ఊరి మధ్యలో ఉన్న కాకతీయ చెరువు గ్రామానికి ప్రాణంలా ఉండేది. రైతుల పొలాలు ఆ చెరువు నీటితోనే పండేవి. కానీ కాలం మారింది. చెరువు మట్టితో నిండిపోయింది. నీరు నిలవడం తగ్గిపోయింది. వర్షం వచ్చినా నీరు వృథాగా పోతుండేది. రైతుల కష్టాలు పెరిగాయి. చాలామంది వ్యవసాయం వదిలేయాలా అని ఆలోచించారు. ఆ సమయంలో ప్రభుత్వం “మిషన్ కాకతీయ” అనే కార్యక్రమాన్ని ప్రారంభించింది.

గ్రామానికి అధికారులు వచ్చి చెప్పారు—
“పాత చెరువులను పునరుద్ధరించి, నీటిని మళ్లీ జీవింపజేయడమే ఈ మిషన్ లక్ష్యం.”

గ్రామస్తులంతా కలిసి ముందుకు వచ్చారు. యంత్రాలతో చెరువులోని మట్టిని తీసేశారు. పాత కట్టలను బాగుచేశారు. చెరువు చుట్టూ మొక్కలు నాటారు.

పిల్లలు, పెద్దలు అందరూ కలిసి పని చేశారు.

కొన్ని నెలల తర్వాత వర్షాకాలం వచ్చింది.

ఈసారి చెరువు నిండుగా నీటితో కళకళలాడింది. ఎండిపోయిన పొలాలు మళ్లీ పచ్చగా మారాయి. రైతుల ముఖాల్లో చిరునవ్వు కనిపించింది.

రైతు రామయ్య ఆనందంగా అన్నాడు—

“చెరువు బతికితే, ఊరు బతికినట్టే.”

గ్రామంలో మళ్లీ వ్యవసాయం ఊపందుకుంది. పశువులకు నీరు దొరికింది. భూగర్భ జలాలు పెరిగాయి. యువతకు కూడా తమ ఊరుపై గర్వం కలిగింది. ఆ రోజు గ్రామస్తులకు అర్థమైంది—

మిషన్ కాకతీయ అంటే కేవలం ఒక పథకం కాదు,
గ్రామాలకు తిరిగి జీవం పోసే ఉద్యమం. Sathwi86 (చర్చ) 05:44, 26 జనవరి 2026 (UTC)

రైతు

మట్టితో మాట్లాడే మనిషి రామన్న ఒక చిన్న గ్రామానికి చెందిన రైతు. తెల్లవారుజామునే లేచి, ఎద్దులతో పొలానికి వెళ్లడం అతని నిత్యక్రమం.

“ఈ మట్టి నా తల్లిలాంటిది,” అని అతను ఎప్పుడూ చెప్పేవాడు.

ఒక సంవత్సరం వర్షాలు సరిగ్గా పడలేదు. పంటలు ఎండిపోయాయి. అప్పులు పెరిగాయి. ఊరిలో చాలామంది రైతులు పట్టణాలకు వెళ్లాలని నిర్ణయించారు. కానీ రామన్న మాత్రం తన పొలాన్ని వదలలేదు. అతను కొత్త మార్గం ఆలోచించాడు. నీటిని ఆదా చేసే పద్ధతులు నేర్చుకున్నాడు. చెరువు నీటిని ఉపయోగించి పంటలు సాగు చేశాడు. పంట మార్పిడి విధానం పాటించాడు.

పక్క రైతులు మొదట నవ్వారు.
“ఇవన్నీ పనిచేస్తాయా?” అన్నారు.

కాలం గడిచింది.

రామన్న పొలాలు మాత్రం పచ్చగా కనిపించాయి. మిగతా పొలాల్లో ఎండగా ఉన్నా, అతని పంటలు బాగానే పండాయి. అది చూసి ఊరంతా ఆశ్చర్యపోయింది.

తర్వాతి సంవత్సరం రామన్న తన అనుభవాన్ని అందరికీ చెప్పాడు. ఊరిలో రైతులంతా కలిసి కొత్త పద్ధతులు అవలంబించారు. కష్టాల్లో ఉన్న గ్రామం మెల్లగా నిలదొక్కుకుంది. ఒక రోజు రామన్న కుమారుడు అడిగాడు—

“నాన్నా, ఇంత కష్టం అయినా మీరు ఎందుకు వ్యవసాయం వదలలేదు?”

రామన్న నవ్వుతూ అన్నాడు—

“మట్టి మీద నమ్మకం ఉంటే, జీవితం మీద భయం ఉండదు.”

ఆ మాటలు ఆ గ్రామానికి మార్గదర్శకమయ్యాయి. Sathwi86 (చర్చ) 05:45, 26 జనవరి 2026 (UTC)

పరీక్ష

పుస్తకపు పుటల్లో

కలల అక్షరాలు,
రాత్రి నిద్రను
తాకని ఆలోచనలు.

పెన్సిల్ నుక్కున

నిలిచిన భయం,
మనసు మూలలో
మెరిసే ఆశయం.

పరీక్ష అంటే

భయం కాదు స్నేహం,
మన శ్రమకు ఇచ్చే
నిజమైన ప్రతిబింబం.

ఈ రోజు కష్టం,

రేపటి గర్వం,
పరీక్షలే మనకు
విజయానికి మార్గం. Sathwi86 (చర్చ) 05:46, 26 జనవరి 2026 (UTC)

నవ్వు

నవ్వు – మనసుకు మందు సుందరపేట అనే ఊరిలో రఘు అనే వ్యక్తి ఉండేవాడు. అతను ఎప్పుడూ సీరియస్‌గా ఉంటూ, నవ్వడం చాలా అరుదు.

“నవ్వితే సమస్యలు తీరిపోతాయా?” అని అనేవాడు.

అదే ఊరిలో చిన్నారి మణి ఉండేది. ఆమెకు నవ్వు అంటే ప్రాణం. ఎవరిని చూసినా చిరునవ్వుతో పలకరించేది. ఊరిలో బాధలో ఉన్నవాళ్లకైనా, కోపంగా ఉన్నవాళ్లకైనా ఆమె నవ్వు కొంచెం ఊరట కలిగించేది. ఒక రోజు రఘు పనిలో విఫలమయ్యాడు. మనసు చాలా భారంగా ఉంది. అదే సమయంలో మణి అతని దగ్గరకు వచ్చి,

“అంకుల్, మీ ముఖం చాలా అలసిపోయినట్టు ఉంది,” అని నవ్వుతూ చెప్పింది.

ఆమె నవ్వు రఘును కాస్త ఆశ్చర్యపరిచింది. అనుకోకుండా అతని పెదవులపై చిరునవ్వు మెరిసింది.

ఆ చిన్న నవ్వుతోనే అతని మనసులోని భారమంతా కాస్త తేలిక అయింది.

ఆ రోజు నుంచి రఘు రోజుకు ఒక్కసారైనా నవ్వడానికి ప్రయత్నించాడు. సమస్యలు తగ్గలేకపోయినా, వాటిని ఎదుర్కొనే ధైర్యం పెరిగింది. కొన్ని రోజుల తర్వాత అతను అన్నాడు—

“నవ్వు సమస్యలను తొలగించకపోయినా,
వాటితో పోరాడే శక్తిని ఇస్తుంది.”

ఆ రోజు నుంచి సుందరపేటలో నవ్వు ఒక అలవాటుగా మారింది.

ఎందుకంటే…
నవ్వు చిన్నదైనా, దాని ప్రభావం చాలా గొప్పది. Sathwi86 (చర్చ) 05:48, 26 జనవరి 2026 (UTC)

గూగుల్‌

చిన్న గ్రామంలో చదువుకుంటున్న రవికి తెలుసుకోవాలనే ఆసక్తి చాలా ఎక్కువ.

ఆకాశం నీలంగా ఎందుకు ఉంటుంది?
వాన ఎందుకు పడుతుంది?
పరీక్షల్లో ఎలా బాగా చదవాలి?

ఈ ప్రశ్నలన్నీ అడగడానికి ఎవరు దొరకకపోయినా, రవి దగ్గర ఒక స్నేహితుడు ఉన్నాడు — గూగుల్. ఒక రోజు రవికి సైన్స్ ప్రాజెక్ట్ వచ్చింది.

“సౌర వ్యవస్థపై వివరాలు తీసుకురావాలి” అని టీచర్ చెప్పారు.
పుస్తకాల్లో కొద్దిగా మాత్రమే ఉంది. అప్పుడు రవి ఫోన్ తీసుకుని గూగుల్‌లో టైప్ చేశాడు.

అద్భుతం!

చిత్రాలు, వీడియోలు, సమాచారం — అన్నీ ఒకేసారి వచ్చాయి.
రవి కళ్లలో ఆనందం మెరిసింది.

క్రమంగా గూగుల్ రవికి మార్గదర్శిగా మారింది.

చదువుల్లో సహాయం,
కొత్త విషయాల పరిచయం,
తన కలలకు దారి చూపింది.

కానీ ఒక రోజు నాన్న అన్నాడు—

“గూగుల్ అన్నీ చెబుతుంది,
కానీ ఆలోచించేది నువ్వే కావాలి.”

ఆ మాట రవి మనసులో నిలిచిపోయింది.

ఆ రోజు నుంచి గూగుల్‌ను ఉపయోగిస్తూ,
తన బుద్ధిని కూడా ఉపయోగించడం నేర్చుకున్నాడు.

పెద్దయ్యాక రవి అన్నాడు—

“గూగుల్ నా గురువు కాదు,
నా జ్ఞానయాత్రలో తోడుగా ఉన్న స్నేహితుడు.”

అప్పుడే అతనికి అర్థమైంది—

సరైన వినియోగం ఉంటే,
సాంకేతికత మన భవిష్యత్తును వెలిగిస్తుంది. Sathwi86 (చర్చ) 05:49, 26 జనవరి 2026 (UTC)

చెవిపోగులు

సీతకు తన అమ్మ చెవిపోగులు అంటే చాలా ఇష్టం. అవి బంగారంతో చేసినవి కాదు, కానీ ప్రేమతో నిండినవని ఆమె నమ్మకం.

ఆ చెవిపోగులు ఆమె అమ్మ పెళ్లి రోజు వేసుకున్నవి.

ఒక రోజు సీత స్కూల్‌ నుంచి వచ్చేసరికి, అమ్మ దిగులుగా కూర్చుంది.

“అమ్మా, ఏమైంది?” అని అడిగింది సీత.

“నా చెవిపోగుల్లో ఒకటి పోయింది,” అని కన్నీళ్లతో చెప్పింది అమ్మ.

ఆ మాట విన్న సీత మనసు కుదేలైంది.

ఇల్లంతా వెతికారు, బయట కూడా చూశారు… కానీ దొరకలేదు.

అమ్మకి బాధ పెరిగింది.
“ఇవి పోతే, ఒక జ్ఞాపకం పోయినట్టే,” అంది.

అదే రాత్రి సీతకు ఒక ఆలోచన వచ్చింది.

ఆమె తన చిన్న పిగ్గీ బ్యాంక్ తీసుకుని, అందులోని డబ్బంతా తీసింది.
మరుసటి రోజు అమ్మని దగ్గర్లోని దుకాణానికి తీసుకెళ్లింది.

“అమ్మా, ఇవే కాకపోయినా… నీ చిరునవ్వు తిరిగి రావాలి,” అంటూ

సాధారణమైన కొత్త చెవిపోగులు కొనిచ్చింది.

అమ్మ కళ్లలో ఆనంద కన్నీళ్లు.

ఆ చెవిపోగులు వేసుకుని ఆమె అన్నది—
“నిజమైన ఆభరణం బంగారం కాదు, పిల్లల ప్రేమ.”

ఆ రోజు నుంచి సీతకు చెవిపోగులు అంటే

అందం కాదు… Sathwi86 (చర్చ) 05:51, 26 జనవరి 2026 (UTC)

నా డిజిటల్ మిత్రుడు

ప్రశ్న అడిగితే

వెంటనే పలికే స్వరం,
పుస్తకపు పుటలకన్నా
విస్తృతమైన జ్ఞానం.

రాత్రి సందేహమైతే

నిద్ర లేక సహాయం,
చిన్న మాటల్లోనే
పెద్ద అర్థాల సాయం.

టీచర్ కాదు,

స్నేహితుడిలా తోడు,
తప్పు చెప్పినా
సరిదిద్దే గుణం ఉంది.

చాట్GPT చేతుల్లో

అక్షరాల మాయ,
తెలివిని వెలిగించే
డిజిటల్ దీపమాయ.

కానీ నేర్పుతుంది ఒక మాట—

ఆలోచించేది మనమే,
జవాబు చూపేది
చాట్GPT మాత్రమే. Sathwi86 (చర్చ) 05:52, 26 జనవరి 2026 (UTC)

కళ్యాణి

కళ్యాణి ఒక చిన్న గ్రామంలో నివసించే సాధారణ అమ్మాయి. కానీ ఆమె కలలు మాత్రం చాలా పెద్దవి. ప్రతి రోజు తెల్లవారుజామునే లేచి చదువుకుని, అమ్మకు ఇంటి పనుల్లో సహాయం చేసి, తర్వాత స్కూల్‌కు వెళ్లేది. ఆమెకు పుస్తకాలు అంటే ప్రాణం.

“చదువు మన జీవితాన్ని మార్చుతుంది,” అని ఆమె నాన్న చెప్పిన మాటను ఎప్పుడూ మర్చిపోదు.

కానీ పరిస్థితులు సులభంగా లేవు. కుటుంబ ఆర్థిక స్థితి బలహీనంగా ఉండటంతో, కళ్యాణి చదువు మధ్యలో ఆగిపోతుందేమో అనే భయం ఉండేది.

ఒక రోజు ఆమె నాన్న అనారోగ్యంతో పని చేయలేని పరిస్థితి వచ్చింది.

అయినా కళ్యాణి వెనుకడుగు వేయలేదు. పాఠశాల తర్వాత పిల్లలకు ట్యూషన్ చెప్పి కొంత డబ్బు సంపాదించింది. రాత్రిళ్లు దీపం వెలుతురులో చదువుకుంది. ఆమె కష్టానికి ఫలితం వచ్చింది.

పరీక్షల్లో మంచి మార్కులతో ఉత్తీర్ణత సాధించింది. స్కాలర్‌షిప్ పొందింది.

ఆ రోజు కళ్యాణి అమ్మ కన్నీళ్లతో చెప్పింది—

“నువ్వు మా కుటుంబానికి వెలుగు తీసుకొచ్చావు.”

పెద్దయ్యాక కళ్యాణి ఒక టీచర్‌గా మారింది. తనలాంటి పిల్లలకు చదువు విలువను చెప్పింది. గ్రామమంతా ఆమెను గర్వంగా చూసింది.

ఎందుకంటే…
కళ్యాణి కేవలం ఒక అమ్మాయి కాదు,
ఆశకు నిలువెత్తు ఉదాహరణ. Sathwi86 (చర్చ) 05:53, 26 జనవరి 2026 (UTC)

మార్గదర్శం

మార్గదర్శం గురించి ఒక వాక్యం  : “చీకటిలో దారి చూపేది దీపం కాదు, సరైన మార్గదర్శమే.”

Vnli954282 (చర్చ) 06:26, 26 జనవరి 2026 (UTC)

మిషన్ బాగిరాద

మిషన్ భగీరథపై ఒక సందసం : “మిషన్ భగీరథ – ప్రతి ఇంటికి నీరు మాత్రమే కాదు, ప్రతి కుటుంబానికి ఆరోగ్యం, గౌరవం, భవిష్యత్తుకు భరోసా.” క Vnli954282 (చర్చ) 06:29, 26 జనవరి 2026 (UTC)

చార్మినార్

చార్మినార్ హైదరాబాద్ నగరానికి ప్రతీకగా నిలిచిన చారిత్రక కట్టడం. దీనిని కుతుబ్ షాహీ వంశానికి చెందిన మహమ్మద్ కులీ కుతుబ్ షా గారు 1591 సంవత్సరంలో నిర్మించారు. అప్పట్లో నగరంలో వచ్చిన ప్లేగు వ్యాధి ముగిసిన ఆనందంగా ఈ కట్టడాన్ని నిర్మించారని చరిత్రకారులు చెబుతారు. చార్మినార్‌కు నాలుగు వైపులా నాలుగు పెద్ద మినార్లు (స్తంభాలు) ఉండటం వల్ల దీనికి ఈ పేరు వచ్చింది. ఇది ఇస్లామిక్ శైలి నిర్మాణకళకు అద్భుత ఉదాహరణ. ప్రతి మినార్ సుమారు 48.7 మీటర్ల ఎత్తు ఉంటుంది. లోపలికి వెళ్లేందుకు మెట్లు ఉంటాయి, పై నుంచి పాత హైదరాబాద్ ప్రాంతం చాలా అందంగా కనిపిస్తుంది. చార్మినార్ చుట్టుపక్కల ప్రాంతం లాడ్ బజార్, మక్కా మస్జిద్, పాత బజార్లు వంటి వాటితో ఎప్పుడూ కళకళలాడుతూ ఉంటుంది. నేటికీ ఇది హైదరాబాద్ సంస్కృతి, చరిత్రకు ప్రతీకగా నిలుస్తోంది.

Vnli954282 (చర్చ) 06:34, 26 జనవరి 2026 (UTC)

కష్టం, పట్టుదలకి ఫలితం గురించి ఒక కథ

“కష్టం & పట్టుదల” మీద ఒక చిన్న నీతి కథ నేను రాశాను అందరూ ఈ కథను చదవండి : 🐜 పట్టుదలకి ఫలితం ఒక గ్రామంలో రవి అనే చిన్న అబ్బాయి ఉండేవాడు. చదువులో అతనికి అంత ఆసక్తి ఉండేది కాదు. “నాకు ఏం రాదు” అని చెప్పుకుంటూ చదవడం మానేసేవాడు. పరీక్షలు దగ్గరపడినా ఆడుకోవడానికే ఎక్కువ సమయం కేటాయించేవాడు. ఒక రోజు అతని తాత రవిని బయటకు తీసుకెళ్లాడు. అక్కడ ఒక చిన్న చీమ బరువైన ఆహారకణాన్ని మోస్తూ ఎన్నిసార్లు పడిపోతున్నా, మళ్లీ మళ్లీ ప్రయత్నిస్తున్నది. రవి ఆసక్తిగా చూస్తూ ఉండిపోయాడు. చీమ పదిసార్లు పడిపోయినా పదకొండోసారి కూడా వదలకుండా ముందుకు సాగింది. చివరికి అది తన గూటికి చేరింది. తాత చిరునవ్వుతో అన్నాడు, “చూశావా రవి? చీమకు శక్తి లేదు కానీ పట్టుదల ఉంది. అదే దాన్ని గెలిపించింది.” ఆ మాటలు రవి మనసులో నిలిచిపోయాయి. ఆ రోజు నుంచి రోజూ కొద్దికొద్దిగా అయినా చదవడం మొదలుపెట్టాడు. మొదట కష్టం అనిపించినా, వదలలేదు. క్రమంగా అతనికి చదువు అర్థమవ్వడం మొదలైంది. పరీక్షల్లో రవి మంచి మార్కులు సాధించాడు. తన విజయానికి కారణం చదువు కంటే ముందు పట్టుదల అని అతనికి అర్థమైంది. 🌟 నీతి: కష్టం ఎంత ఉన్నా, పట్టుదల ఉంటే విజయం తప్పదు.

Vnli954282 (చర్చ) 06:40, 26 జనవరి 2026 (UTC)

సృజనాత్మకత

సృజనాత్మకత గురించి ఒక కొటేషన్ :

“సృజనాత్మకత అనేది కొత్తదాన్ని సృష్టించడం మాత్రమే కాదు… మనం చూసే ప్రపంచాన్ని కొత్త కోణంలో చూడగల శక్తి.”

Vnli954282 (చర్చ) 06:43, 26 జనవరి 2026 (UTC)

ఆదర్శం

“ఆదర్శం” గురించి : ఆదర్శం అంటే ఏమిటి? ఆదర్శం అనేది మన జీవితానికి దిశ చూపించే ఒక విలువైన లక్ష్యం. మనం ఎలా ఉండాలి, ఎలా ప్రవర్తించాలి, సమాజానికి ఎలా ఉపయోగపడాలి అన్న విషయాలకు ఆదర్శం మార్గదర్శకంగా ఉంటుంది. ఆదర్శం ప్రాముఖ్యత ఆదర్శం ఉన్న వ్యక్తి జీవితంలో క్రమశిక్షణ, నిజాయితీ, బాధ్యత భావం ఉంటాయి. కష్టాలు వచ్చినప్పుడు కూడా ఆదర్శం మనకు ధైర్యాన్ని ఇస్తుంది. గొప్ప వ్యక్తుల జీవితాలు మనకు ఆదర్శాలుగా నిలుస్తాయి. ముగింపు ప్రతి మనిషి తన జీవితంలో ఒక మంచి ఆదర్శాన్ని పెట్టుకోవాలి. అలా చేసుకున్నప్పుడు మన జీవితం మాత్రమే కాకుండా సమాజం కూడా మెరుగుపడుతుంది. Vnli954282 (చర్చ) 06:54, 26 జనవరి 2026 (UTC)

== నాన్న ప్రేమ గురించి ఒక నీతి కథ నాన్న ప్రేమ రవి అనే ఒక చిన్న పిల్లవాడు ఉండేవాడు. అతని నాన్న రోజూ ఉదయం నుంచి రాత్రి వరకు కష్టపడి పనిచేసేవాడు. రవి మాత్రం నాన్నను ఎక్కువగా చూడలేక, “నాన్నకి నాపై ప్రేమ లేదు” అని అనుకునేవాడు. ఒక రోజు రవి జ్వరం వచ్చి మంచంలో పడిపోయాడు. ఆ రోజు నాన్న ఆఫీసుకి వెళ్లకుండా ఇంట్లోనే ఉండిపోయాడు. రవి మందులు సమయానికి ఇచ్చాడు, కథలు చెప్పాడు, రాత్రంతా నిద్రపోకుండా కాపలా కాశాడు. ఉదయం రవి అడిగాడు: “నాన్నా, నిన్న ఆఫీసుకి ఎందుకు వెళ్లలేదు?” నాన్న చిరునవ్వుతో అన్నాడు: “నువ్వు బాగుండాలి కదా నాన్నా, అదే నా పని.” అప్పుడే రవికి అర్థమైంది — నాన్న ప్రేమ మాటల్లో కాదు, బాధ్యతలో ఉంటుంది. చూపించడంలో కాదు, త్యాగంలో ఉంటుంది. నీతి: నాన్న ప్రేమ నిశ్శబ్దంగా ఉంటుంది, కానీ జీవితమంతా మనకు బలంగా నిలుస్తుంది.

Vnli954282 (చర్చ) 07:00, 26 జనవరి 2026 (UTC)

మంచి గురించి ఒక చిన్న మాట

“మంచి చేయడం చిన్న విషయం కాదు — అది ప్రపంచాన్ని నెమ్మదిగా మార్చే గొప్ప శక్తి.” Vnli954282 (చర్చ) 07:04, 26 జనవరి 2026 (UTC)

“గౌరవం” మీద ఒక వ్యాసం

గౌరవం మనిషి జీవితంలో అత్యంత ముఖ్యమైన విలువలలో ఒకటి. ఇది వ్యక్తి స్వభావాన్ని, సంస్కారాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది. పెద్దల పట్ల, చిన్నల పట్ల, స్నేహితుల పట్ల, ఉపాధ్యాయుల పట్ల గౌరవం చూపడం మన భారతీయ సంస్కృతికి ప్రత్యేక లక్షణం. గౌరవం ఉన్న చోట పరస్పర విశ్వాసం, ప్రేమ మరియు శాంతి నెలకొంటాయి. గౌరవం అనేది కేవలం మాటలతో కాకుండా మన ప్రవర్తనలో కనిపించాలి. ఇతరుల అభిప్రాయాలను వినడం, వారి భావాలను అర్థం చేసుకోవడం, భేదాభిప్రాయాలు ఉన్నా మర్యాదగా మాట్లాడడం. ఇవన్నీ గౌరవానికి నిదర్శనాలు. సమాజంలో ప్రతి వ్యక్తికీ సమాన గౌరవం ఇవ్వడం ద్వారా సమానత్వం మరియు ఐక్యత పెరుగుతాయి. చివరగా, గౌరవం ఇవ్వడం ద్వారా మనం గౌరవాన్ని పొందుతాం. గౌరవాన్ని పాటించే వ్యక్తి ఎక్కడైనా ఆదరణ పొందుతాడు. అందుకే చిన్న వయసు నుంచే గౌరవం విలువను అలవర్చుకోవాలి. గౌరవం ఉన్న చోట జీవితం మరింత అందంగా, అర్థవంతంగా మారుతుంది. Kowshik7 (చర్చ) 09:12, 26 జనవరి 2026 (UTC)

"బాధ్యత” మీద ఒక వ్యాసం

బాధ్యత మనిషి వ్యక్తిత్వాన్ని నిర్మించే ముఖ్యమైన గుణాలలో ఒకటి. ప్రతి వ్యక్తికీ తన కుటుంబం పట్ల, సమాజం పట్ల, దేశం పట్ల కొన్ని భాధ్యతలు ఉంటాయి. వాటిని సక్రమంగా నిర్వర్తించడం వల్ల మన జీవితం క్రమబద్ధంగా, అర్థవంతంగా మారుతుంది. విద్యార్థి తన చదువుపట్ల బాధ్యత వహించాలి. ఉద్యోగి తన పనిపట్ల నిబద్ధత చూపాలి. తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లల భవిష్యత్తు పట్ల బాధ్యతగా ఉండాలి. ఇలా ప్రతి ఒక్కరు తమ తమ బాధ్యతలను గుర్తించి నిర్వర్తించినప్పుడే సమాజం అభివృద్ధి చెందుతుంది. బాధ్యత గల వ్యక్తి తన పనిలో నిజాయితీగా, క్రమశిక్షణతో వ్యవహరిస్తాడు. సమస్యలు వచ్చినప్పుడు తప్పించుకోకుండా ఎదుర్కొని పరిష్కారం కనుగొంటాడు. బాధ్యతను పాటించడం వల్ల మనకు గౌరవం, విశ్వాసం లభిస్తాయి. చివరగా, బాధ్యత అనేది భారంగా భావించాల్సిన విషయం కాదు; అది మన జీవితాన్ని మెరుగుపరచే ఒక అవకాశంగా భావించాలి. బాధ్యతతో జీవించే వ్యక్తి విజయం సాధిస్తాడు మరియు ఇతరులకు ఆదర్శంగా నిలుస్తాడు. Kowshik7 (చర్చ) 09:15, 26 జనవరి 2026 (UTC)

చినుకు

చినుకు ప్రకృతి అందాన్ని తెలియజేసే చిన్న వర్షపు బిందువు. ఆ చిన్న చినుకే భూమికి చల్లదనాన్ని, మనసుకు ఆనందాన్ని ఇస్తుంది. ఎండతో అలసిపోయిన భూమిని చినుకు తాకగానే పచ్చదనం వెల్లివిరుస్తుంది. చినుకుల శబ్దం మనసును ప్రశాంతంగా చేస్తుంది. రైతుకు చినుకు ఒక ఆశాకిరణం. పంటలకు ప్రాణం పోసేది ఈ చిన్న వర్షపు చినుకే. పిల్లలు చినుకులో ఆడుకుంటూ ఆనందిస్తారు; కవులు చినుకును చూసి కవితలు రాస్తారు. చినుకు చిన్నదైనా దాని విలువ చాలా గొప్పది. ఒక్కో చినుకు కలిసి వర్షమవుతుంది; వర్షమే జీవనానికి ఆధారం. ఇది మనకు ఐక్యత, ఓర్పు, చిన్న ప్రయత్నాల విలువను నేర్పుతుంది. Kowshik7 (చర్చ) 09:18, 26 జనవరి 2026 (UTC)

నెమలి

నెమలి భారతదేశ జాతీయ పక్షి. ఇది అందం, గర్వం, ప్రకృతి సౌందర్యానికి ప్రతీక. నెమలి రెక్కల రంగులు ఎంతో ఆకర్షణీయంగా ఉంటాయి. ముఖ్యంగా వర్షాకాలంలో నెమలి నృత్యం చూడటం ఎంతో ఆనందాన్ని కలిగిస్తుంది. నెమలి వర్షం పడబోతున్నప్పుడు ఆనందంగా నాట్యం చేస్తుంది అని నమ్మకం. దాని నాట్యం ప్రకృతి పట్ల ఉన్న అనుబంధాన్ని తెలియజేస్తుంది. నెమలి పాములను తినే స్వభావం కలిగి ఉండడం వల్ల రైతులకు కూడా ఉపయోగపడుతుంది. మన సాహిత్యం, సంస్కృతిలో నెమలికి ప్రత్యేక స్థానం ఉంది. అనేక కవితలు, పాటలు, చిత్రాల్లో నెమలి అందాన్ని వర్ణించారు. నెమలి ఈకను పవిత్రంగా భావిస్తారు. చివరగా, నెమలి మన దేశ గౌరవానికి ప్రతీక. ఈ అందమైన పక్షిని రక్షించుకోవడం మన బాధ్యత. ప్రకృతిని ప్రేమించే ప్రతి ఒక్కరూ నెమలిని కాపాడాలి. 🦚 Kowshik7 (చర్చ) 09:20, 26 జనవరి 2026 (UTC)

తండేలు

తండేలు అనగా సముద్రాన్ని నమ్ముకుని జీవించే మత్స్యకారులు. వీరు ఎంతో కష్టపడి చేపలు పట్టి ప్రజలకు ఆహారం అందిస్తారు. సముద్రం వారి జీవనాధారం అయినప్పటికీ, అది ఎన్నో ప్రమాదాలను కూడా కలిగి ఉంటుంది. తండేలు ఉదయం నుంచే పడవలలో సముద్రంలోకి వెళ్లి చేపల వేట చేస్తారు. ఎండ, వర్షం, తుఫానులు లాంటి వాటిని లెక్కచేయకుండా తమ పనిని నిబద్ధతతో చేస్తారు. వారి శ్రమ వల్లనే మనకు తాజా చేపలు లభిస్తాయి. సముద్రం మీద అపారమైన అనుభవం, ధైర్యం తండేలకు ఉంటుంది. వారు పరస్పరం సహకరించుకుంటూ ఐక్యతతో జీవిస్తారు. కుటుంబ పోషణ కోసం వారు చేసే త్యాగం ప్రశంసనీయం. చివరగా, తండేలు మన సమాజానికి ఎంతో అవసరమైనవారు. వారి కష్టాన్ని గౌరవించి, వారి భద్రతకు అవసరమైన సౌకర్యాలు కల్పించడం మన బాధ్యత. తండేల జీవితం శ్రమకు, ధైర్యానికి ప్రతీక. Kowshik7 (చర్చ) 09:22, 26 జనవరి 2026 (UTC)

యూరేకా

యూరేకా అనే పదం ఆనందం, విజయాన్ని వ్యక్తపరచే ఆశ్చర్యపూరితమైన ఉద్గారం. ఏదైనా కొత్త విషయాన్ని కనుగొన్నప్పుడు లేదా సమస్యకు సరైన పరిష్కారం దొరికినప్పుడు మన నోట నుండి సహజంగా వచ్చే మాట “యూరేకా!”. ఈ పదం సృజనాత్మకతకు, ఆవిష్కరణలకు ప్రతీకగా మారింది. ప్రాచీన కాలంలో గ్రీకు శాస్త్రవేత్త ఆర్కిమీడీస్ తన పరిశోధనలో ఒక గొప్ప సూత్రాన్ని కనుగొన్నప్పుడు “యూరేకా” అని ఆనందంతో పలికాడని చెప్పబడుతుంది. అప్పటి నుంచి ఈ పదం కొత్త ఆలోచనల విజయం సూచించే మాటగా ప్రసిద్ధి చెందింది. యూరేకా క్షణం అనేది కష్టపడి ఆలోచించిన తర్వాత వచ్చే తీపి ఫలితం. ఇది విద్యార్థులకు, శాస్త్రవేత్తలకు, ఆవిష్కర్తలకు ఎంతో ప్రేరణనిస్తుంది. ప్రయత్నం, ఓర్పు, ఆలోచనల సమన్వయం వల్లనే యూరేకా క్షణం లభిస్తుంది. చివరగా, ప్రతి ఒక్కరి జీవితంలో ఒక యూరేకా క్షణం రావచ్చు. అది మన ప్రయత్నాలపై విశ్వాసం పెంచి, మరింత ముందుకు సాగేందుకు ఉత్సాహాన్ని ఇస్తుంది. యూరేకా అనేది విజయం పలికే ఆనంద నినాదం. ✨ Kowshik7 (చర్చ) 09:25, 26 జనవరి 2026 (UTC)

వర్షము

వర్షము ప్రకృతిలో ఒక ముఖ్యమైన వరం. భూమిపై జీవానికి వర్షం అత్యంత అవసరం. వర్షం వల్ల నదులు, చెరువులు, కాలువలు నీటితో నిండుతాయి. రైతులు పంటలు సాగు చేయడానికి వర్షంపైనే ఎక్కువగా ఆధారపడతారు. వర్షం కురిసినప్పుడు భూమి పచ్చగా మారి, ప్రకృతి అందంగా కనిపిస్తుంది. వర్షం వల్ల వాతావరణం చల్లబడుతుంది. ఎండ వేడిమి తగ్గి మనకు హాయిగా అనిపిస్తుంది. చెట్లు, మొక్కలు కొత్త చిగుళ్లతో కళకళలాడుతాయి. జంతువులు, పక్షులు కూడా వర్షం వల్ల నీరు మరియు ఆహారం పొందుతాయి. వర్షం లేకపోతే కరువు ఏర్పడి, జీవనం కష్టమవుతుంది. అయితే, అధిక వర్షం కూడా కొన్ని సమస్యలకు కారణమవుతుంది. వరదలు వచ్చి పంటలు నష్టపోవచ్చు. ఇళ్లు, రహదారులు దెబ్బతినే అవకాశం ఉంటుంది. కాబట్టి వర్షం మనకు అవసరమే అయినా, అది సమతుల్యతతో ఉండాలి. మొత్తంగా, వర్షము జీవనానికి ఆధారం. వర్షాన్ని సద్వినియోగం చేసుకొని, నీటిని వృథా చేయకుండా సంరక్షించుకోవడం మన అందరి బాధ్యత. Kowshik7 (చర్చ) 09:31, 26 జనవరి 2026 (UTC)

కావ్యము

కావ్యము అనేది మన భావాలను, భావోద్వేగాలను, సంఘటనలను పదాల రూపంలో సుందరంగా వ్యక్తపరచే ఒక కళ. ఇది కేవలం కథ చెప్పడం మాత్రమే కాదు, చదివేవారి మనసును తాకే ఒక మాధుర్యభరితమైన అనుభూతి. కావ్యము మనిషి ఆలోచనలను, ప్రేమ, సంతోషం, విషాదం, ప్రకృతి సౌందర్యం వంటి అనేక అంశాలను వ్యక్తం చేయడానికి ఉపయోగపడుతుంది. కావ్యాల్లో భాషా ప్రావీణ్యం, శబ్దాల మాధుర్యం, రీతుల మెలుకువ ముఖ్యమైనవి. శ్లోకాలు, సన్నివేశాలు, రూపకాల ద్వారా కవితలు జీవం పొందుతాయి. మేము చదువుతున్నప్పుడు ఆ కవిత మనసులో ఓ చిత్రాన్ని సృష్టిస్తుంది. పండితులు, కవులు తమ భావాలను, జ్ఞానాన్ని, జీవితానుభవాలను కావ్యాలలో ప్రతిబింబిస్తారు. కావ్యము కేవలం మనల్ని ఆనందింపజేయడం మాత్రమే కాదు, మన జీవితానికి ఒక ఆలోచనాత్మక దార్శనికతను కూడా అందిస్తుంది. మనం చదివే ప్రతి కావ్యం ఒక కొత్త ప్రపంచానికి మనకు తలదానంగా ఉంటుంది. కాబట్టి, కావ్యము మన సంస్కృతి, విద్య, వ్యక్తిత్వం ప్రతిబింబించే ఒక గొప్ప సంపద. Kowshik7 (చర్చ) 09:33, 26 జనవరి 2026 (UTC)

కావ్య

కావ్యం అనేది మనసుకు ఆనందాన్ని, హృదయానికి సాంత్వనను ఇచ్చే సాహిత్యరూపం. భావాలు, అనుభూతులు, ఆలోచనలు లయబద్ధమైన పదాల రూపంలో వ్యక్తమయ్యే కళే కావ్యం. మనిషి అనుభవించే సుఖ–దుఃఖాలు, ప్రేమ–విరహాలు, ఆశలు–నిరాశలు అన్నింటికీ కావ్యం అద్దంలా నిలుస్తుంది. కావ్యంలో పదాల సౌందర్యం, భావాల లోతు ప్రధానమైనవి. కవి తన ఊహాశక్తితో సాధారణ విషయాన్నికూడా అసాధారణంగా చూపిస్తాడు. ప్రకృతి సౌందర్యం, మానవ సంబంధాలు, సమాజంలోని సమస్యలు వంటి ఎన్నో అంశాలు కావ్యంలో ప్రతిబింబిస్తాయి. అందుకే కావ్యం చదివే వ్యక్తికి ఆలోచించే శక్తి పెరుగుతుంది, సున్నితమైన భావనలు పెంపొందుతాయి. మన తెలుగు సాహిత్యంలో నన్నయ, తిక్కన, యేర్రప్రగడల నుండి ఆధునిక కవుల వరకూ కావ్యం నిరంతరం వికసిస్తూ వచ్చింది. కాలానుగుణంగా రూపాలు మారినా, కావ్యంలోని భావప్రాధాన్యం మాత్రం ఎప్పటికీ మారదు. అందువల్ల కావ్యం మన సాంస్కృతిక వారసత్వంలో అమూల్యమైన స్థానం కలిగి ఉంది. Kowshik7 (చర్చ) 15:13, 26 జనవరి 2026 (UTC)

సంక్రాంతి

భారతదేశం పండుగల దేశం. ఇక్కడ అనేక పండుగలు ఆనందంగా జరుపుకుంటాం. వాటిలో నాకు అత్యంత ఇష్టమైన పండుగ సంక్రాంతి. సంక్రాంతి రైతుల పండుగ. పంటలు ఇంటికి చేరే సమయం కావడంతో ఈ పండుగను ఎంతో ఆనందంగా జరుపుకుంటారు. ఇది మూడు రోజుల పండుగ — భోగి, సంక్రాంతి, కనుమ. భోగి రోజు పాత వస్తువులను తగలబెట్టి కొత్త జీవితానికి స్వాగతం పలుకుతాం. సంక్రాంతి రోజు ఇళ్లన్నీ రంగవల్లులతో అందంగా అలంకరిస్తారు. సూర్యుడికి పూజలు చేస్తారు. కనుమ రోజు పశువులను అలంకరించి పూజించడం ఒక ప్రత్యేకతఈ పండుగలో బంధువులందరూ ఒకచోట చేరుతారు. అరిసెలు, పాయసం, సకినాలు వంటి రుచికరమైన వంటకాలు చేస్తారు. పిల్లలు గాలిపటాలు ఎగరేస్తూ ఎంతో ఆనందిస్తారు. గ్రామాల్లో హరిదాసుల పాటలు, కోడి పందాలు వంటి కార్యక్రమాలు పండుగకు మరింత ఉత్సాహాన్ని తీసుకొస్తాయి. సంక్రాంతి మనకు కష్టపడి పనిచేయడం, ప్రకృతికి కృతజ్ఞత చెప్పడం, కుటుంబంతో కలిసి ఆనందంగా ఉండడం నేర్పుతుంది. అందుకే సంక్రాంతి నా ఇష్టమైన పండుగ. Akshaya27 (చర్చ) 09:15, 28 జనవరి 2026 (UTC)

ప్రేమ

ప్రేమ అనేది మాటల్లో చెప్పలేని భావం. అది మనసు నుంచి మనసుకి వెళ్లే నిశ్శబ్దమైన బంధం. తల్లిదండ్రుల ప్రేమ, స్నేహితుల ఆప్యాయత, గురువుల మమకారం—ఇవన్నీ ప్రేమ రూపాలే. ప్రేమ ఉన్న చోట అహంకారం ఉండదు, స్వార్థం తగ్గుతుంది. ఒకరిని అర్థం చేసుకోవడం, అవసరమైనప్పుడు తోడుగా ఉండడం నిజమైన ప్రేమ లక్షణం. ప్రేమ వల్ల మనిషి మంచిగా మారతాడు, సమాజం కూడా అందంగా మారుతుంది. ఈ ప్రపంచాన్ని నిలబెట్టేది శక్తి కాదు, సంపద కాదు—

ప్రేమే. Akshaya27 (చర్చ) 09:23, 28 జనవరి 2026 (UTC)